نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٢ - محيط تربيتى

برادر علّامه‌

شيخ رضى الدين على، فرزند شيخ سديد الدين برادر علّامه است. او فقيهى دانشمند بود كه سيزده سال پيشتر از علّامه به دنيا آمد (٦٣٥ هجرى) و نزد دايى و پدر خويش، به دانش اندوزى پرداخت و از ايشان و ديگران روايت مى‌كرد. كتابى به نام «العدد القويه لدفع المخاوف اليوميه» نگاشت كه اثرى گرانسنگ در سعد و نحس روزها و ماهها و اعمال مربوط به آنها بود، همان گونه كه در كتاب بحار آمده است.

رضى الدين در زمان حيات پدر درگذشت. برادرزاده‌اش فخر الدين فرزند علّامه، خواهرزاده‌اش سيد عميد الدين و شيخ زين، على بن حسين بن قاسم بن نرسى استرآبادى از او روايت مى‌كردند. فرزندى به نام قوام الدين داشت كه از دانشوران و ارباب فضل و صلاح بود. او از پسر عمويش فخر روايت مى‌كرد و از مشايخ سيد تاج الدين محمّد بن قاسم بن معيه بود.

خواهر علّامه‌

همسر شريف مجد الدين ابو الفوارس محمّد بن على بن محمّد العبيدلى الاعرجى بود و از پيوند آنها پنج پسر به دنيا آمد. يكى از ايشان فقيه عميد الدين عبد المطلب، سر آزادگان و بزرگان عراق بود، دو تن ديگر ضياء الدين عبد اللَّه و نظام الدين بودند كه هر سه تن از دانشوران دوران و شاگرد و شارح برخى از كتب دايى خويش شدند.

محيط تربيتى‌

علّامه در دامان مادرى آزاده و بزرگوار رشد يافت. پدر و مادر او به مشاركت دايى‌اش محقق به تربيت او همت گماردند. محقق نسبت به علّامه عنايتى ويژه داشت و او را به لطفى خاص مى‌پرورد. پدرش آموزگارى محرم نام، ويژه او گرداند و پيمان نهادند كه فرزند را قرآن و نوشتن بياموزد و چنين شد.