نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٢٠ - ٢ آياتى كه در آنها مؤمن ستوده شده يا كافر سرزنش گرديده است

در گرو كار خويشتن است.»[١] و «برايتان هيچ دليل و برهانى نياوردم جز آنكه دعوتتان كردم شما نيز دعوت من اجابت كرديد.»[٢].

٢. آياتى كه در آنها مؤمن ستوده شده يا كافر سرزنش گرديده است:

«آن روز هر كس را همانند عملش جزا مى‌دهند و به كسى ستمى نمى‌رود.»[٣]، «شما را به سبب كارهايى كه مى‌كرده‌ايد كيفر مى‌دهند.»[٤]، «از ابراهيم كه حق رسالت را ادا كرد.»[٥]، «كه هيچ كس بار گناه ديگرى را برندارد.»[٦]، «تا هر كس در مقابل كارى كه كرده است سزا بيند.»[٧]، «آيا پاداش نيكى جز نيكى است؟»[٨]، «آيا جز بر وفق كارهايى كه كرده‌ايد كيفر يابيد؟»[٩]، «هر كس كار نيكى انجام دهد ده برابر به او پاداش دهند.»[١٠]، «هر كس كه از ياد من اعراض كند.»[١١]، «اينان همان كسانند كه آخرت را دادند و زندگى دنيا را خريدند.»[١٢] و «كسانى كه پس از ايمان آوردن كافر شدند.»[١٣]

[١]. طور: ٢١.

[٢]. ابراهيم: ٢٢.

[٣]. غافر: ١٧.

[٤]. طور: ١٦.

[٥]. نجم: ٣٧.

[٦]. نجم: ٣٨.

[٧]. طه: ١٥.

[٨]. رحمان: ٦٠.

[٩]. نمل: ٩٠.

[١٠]. انعام: ١٦٠.

[١١]. طه: ١٢٤.

[١٢]. بقره: ٨٦.

[١٣]. آل عمران: ٩٠.