نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٥٧٨ - فصل پانزدهم شكار و توابع آن

و دو خون بر شما حلال است، مردارها ماهى و ملخند.»[١] ٤- در هنگام ذبح، صلوات بر پيامبر و خواندن اين دعا كه «خدايا اين ذبيحه را از من بپذير» مستحب است‌[٢]. ابو حنيفه اين امور را مكروه مى‌داند[٣].

خداوند به نحو عموم مى‌فرمايد: «خدا و فرشتگان بر پيامبر صلوات مى‌فرستند.

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، بر او صلوات فرستيد و سلام كنيد، سلامى نيكو»[٤] و «آيا ترا بلند آوازه نساختيم»[٥] يعنى خداوند ياد كرده نمى‌شود مگر آنكه ياد پيامبر نيز با اوست.

در خبر است كه جبرئيل به پيامبر گفت: «خداوند مى‌فرمايد: هر كس بر تو صلواتى فرستد، ده صلوات بر او خواهم فرستاد[٦].» مى‌توان بجاى بسم اللَّه و دعاى مذكور، چنين گفت: بسم اللَّه اللهم تقبل من محمّد و آل محمّد و من امة محمّد ٦»[٧] ٥- هر كس ناگريز به مردار خوارى شود نبايد خود را از آن سير كند.

مالك اين عمل را جايز مى‌داند[٨]. سخن او باطل است كه خداوند فرموده: «هر كس مضطر شد»[٩] و پر خوردن اضطرارى نيست.

[١]. سنن ابن ماجه، ج ٢، ص ١٠٧٣، الام، ج ٢، ص ٢٣٣ و تفسير كبير، ج ٥، ص ١٧.

[٢]. تحفة الذاكرين شوكانى، ص ١٦٦، به گفته كتاب، مسلم حديث را آورده است و در حديث او« من امة محمّد» است.

[٣]. فضل و الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٧٢٦ از حنفيان آورده‌اند كه بردن نام خدا همراه با دعا، سبب حلال شدن ذبيحه نمى‌گردد.

[٤]. احزاب: ٥٦.

[٥]. الم نشرح: ٤.

[٦]. مسند احمد، ج ١، ص ١٩١ و شوكانى نيز در تحفة الذاكرين، حديث را با اسناد ثبت كرده است.

[٧]. تحفة الذاكرين، ص ١٦٦، و به گفته كتاب، احمد و ابو داود نيز حديث را اخراج كرده‌اند.

[٨]. تفسير كبير، ج ٥، ص ٢٤.

[٩]. بقره: ١٧٣.