نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٠١ - ٢٢ آيه محبت
١٩. آيه صدق
: «و كس كه سخن راست آورد و تصديقش كرد، آنان پرهيزكارانند.»[١] جمهور از مجاهد نقل كردهاند كه گفت: آن كس على بن ابى طالب ٧ است[٢].
٢٠. آيه نصر
: «اوست كه تو را به يارى خويش و يارى مؤمنان تأييد كرده است.»[٣] از ابو هريره روايت شده كه پيامبر فرمود: «بر عرش نوشتهاند: جز خداوند يكتا خدايى نيست، شريكى ندارد، محمّد بنده و پيامبر من است و او را بوسيله على بن ابى طالب تأييد كردم.»[٤]
٢١. آيه من اتبعك
: «اى پيامبر، خدا و مؤمنانى كه از تو پيروى مىكنند تو را بسند.»[٥] جمهور گفتهاند: «اين آيه در حق على ٧ نازل شده است.»[٦]
٢٢. آيه محبت
: «زودا كه خدا مردمى را بياورد كه دوستشان بدارد و دوستش بدارند.»[٧]
[١]. زمر: ٣٣.
[٢]. روح المعانى، ج ٣٠، ص ٣، الدر المنثور، ج ٥، ص ٣٢٨، سيوطى گفته است كه ابن مردويه از ابو هريره، حديث را آورده است، كفايه الطالب ص ٢٣٣، نويسنده اظهار داشته كه ابن عساكر در تاريخ خود حديث را همين گونه آورده است، گروهى از مفسران روايت را به طريقههاى آن بيان كردهاند.
[٣]. انفال: ٦٢.
[٤]. الدر المنثور، ج ٣، ص ١٩٩، كنز العمال، ج ٦، ص ١٥٨، تاريخ بغداد، ج ١١، ص ١٧٣، ذخاير العقبى، ص ٢٩ نويسنده بيان داشته كه ملأ در سيره خود حديث را آورده، ينابيع المودة ص ٩٤، شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٢٢٣، مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١١.
[٥]. انفال: ٦٤.
[٦]. مناقب المرتضوى ص ٥٤، از محدث حنبلى نقل كرده كه مراد از« كسى كه پيرو تست» به اتفاق و اعتراف مفسران على بن ابى طالب ٧ است، كشف الغمه ص ٩٢، حديث را از عبد الرزاق محدث حنبلى نقل كرده، منهاج السنه ابن تيميه، ج ٤، ص ٥، از طريق ابى نعيم. ابو نعيم اين روايت را در فضايل صحابه آورده همان گونه كه در الغدير، ج ٢، ص ١٥ است.
[٧]. مائده: ٥٤.