نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٩٨ - ١٤ آيه سقايه الحاج

جمهور از ابن عباس و ابو سعيد خدرى، از پيامبر خدا روايت كرده‌اند، كه فرمود: «از ولايت على پرسش مى‌شوند.»[١]

١٢. آيه لحن القول‌

: «و تو آنها را به سيمايشان يا شيوه سخنشان خواهى شناخت.»[٢] جمهور از ابو سعيد خدرى روايت كرده‌اند كه گفت: «به دشمنى با على ٧»[٣]

١٣. آيه مسابقه‌

: «آنها كه سبقت جسته بودند و اينك پيش افتاده‌اند، اينان مقربانند.»[٤] جمهور از ابن عباس روايت كرده‌اند كه پيشى گرفته اين امت، على بن ابى طالب است‌[٥].

١٤. آيه سقايه الحاج‌

: «آيا آب دادن به حاجيان و عمارت مسجد الحرام را با كرده كسى كه به خدا و روز قيامت ايمان دارد و در راه خدا جهاد كرده، برابر مى‌دانيد؟ نه نزد خدا برابر نيستند و خدا ستمكاران را هدايت نمى‌كند ... زيرا اجر و مزد بزرگ نزد خداوند است.»[٦] جمهور در جمع ميان صحاح شش‌گانه روايت كرده‌اند: «اين آيه در باره على بن ابى طالب ٧ است هنگامى كه طلحة بن شيبه و عباس بر هم مفاخرت مى‌نمودند طلحه گفت: من نسبت به خانه كعبه سزاوارترم زيرا كليددار هستم. عباس گفت: من شايسته‌ترم زيرا سيراب كردن حاجيان با من است. على ٧ فرمود. من نخستين مؤمن هستم و از همه بيشتر جهاد كرده‌ام. خداوند اين آيه را براى بيان برترى على‌

[١]. الصواعق المحرقه( ص ٧٩) و نويسنده گفته است: اين روايت را ديلمى آورده و اين مقصود« واحدى» است؛ شواهد التنزيل( ج ٢، ص ١٠٦)، كفايه الطالب( ص ٢٤٧).

[٢]. محمد: ٣٠.

[٣]. الدر المنثور( ج ٦، ص ٦٦)، روح المعانى( ج ٢٦، ص ٧١)، فتح القدير( ج ٥، ص ٣٩)، اسد الغابه( ج ٤، ص ٢٩).

[٤]. واقعه: ١٠.

[٥]. تفسير ابن كثير( ج ٤ ص ٢٨٣)، الدر المنثور( ج ٦، ص ١٥٤)، الصواعق المحرقه( ص ١٢٣)، روح المعانى( ج ٢٧، ص ١١٤)، ينابيع المودة( ص ٦٠).

[٦]. توبه: ١٩- ٢٣.