نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٢٩ - فصل اول طهارت

باب هشتم: مباحث مربوط به فقه‌

فصل اول: طهارت‌

١- اماميه معتقدند كه وضو به شراب خرما صحيح نيست. ابو حنيفه چنين وضويى را بشرط آن كه شراب پخته شده باشد، صحيح مى‌داند[١]. رأى او با قرآن مخالف است كه خداوند فرمود: «و از آسمان برايتان بارانى باريد تا شست و شويتان دهد.»[٢] و «از آسمان آبى پاك نازل كرديم.»[٣] ٢- اماميه بر آنند كه تطهير به آب مطلق پاك جايز است گرچه اوصاف ظاهرى آن به چيزهاى پاكى مانند اندكى زعفران يا عود، تغيير كرده باشد.

شافعى چنين تطهيرى را جايز نمى‌داند[٤]. فتواى او با عموم قرآن مخالف است و موجب دشوارى فراوان مى‌باشد زيرا آب از كمى خاك يا خزه پيراسته نيست و تفاوتى ميان اين چيزها و آميخته‌هاى ديگر وجود ندارد.

٣. به اعتقاد اماميه پوست مردار با دباغى پاك نمى‌شود، خواه مردار، حلال گوشت‌

[١]. بدايه المجتهد، ج ١، ص ٢٥ و احكام القرآن جصاص، ج ٢، ص ٣٨٦.

[٢]. انفال: ١١.

[٣]. فرقان: ٤٨.

[٤]. بدايه المجتهد، ج ١، ص ٢٠، در آن كتاب آمده است كه اين مورد نزد مالك و شافعى پاك‌كننده نيست.