نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٩٣ - فصل پنجم حج

نمى‌خوانند مگر مسافت طولانى باشد. مالك نماز را حتى در فرض كوتاهى مسافت شكسته مى‌داند در حالى كه او تقصير[١] را تنها در مسافتى كه يك پيك در چهار روز طى مى‌كند، جايز مى‌دانست.

مالك با نصوصى كه نماز را جز در فرض سفر، تمام مى‌دانند مخالفت كرده است‌[٢].

١٧- بطن عرفه (دره آن) از مواقف نيست. ولى مالك‌[٣] آن را به عنوان موقف، كافى مى‌داند؛ در حالى كه پيامبر فرمود: «همه عرفه موقف است اما دره آن موقف نيست.»[٤] ١٨- در مشعر الحرام مى‌توان نمازهاى مغرب و عشاء را با يك اذان و دو اقامه به جاى آورد.

ابو حنيفه براى دو نماز يك اذان و اقامه قرار داده است و مالك هر يك را به اذان و اقامه مستقل مى‌داند[٥]. هر دو تن با عمل پيامبر ٦ ناهمگونى كرده‌اند كه جابر گفت: پيامبر ٦ در مشعر الحرام نمازهاى مغرب و عشاء را با يك اذان و دو اقامه به جاى آورد و ميان آنها تسبيح نگفت‌[٦].

١٩- گذراندن شب در مشعر الحرام، ركن است و هر كه آن را عمدا ترك كند حجش باطل مى‌شود. اين نظر در تخالف با رأى فقهاى چهارگانه است‌[٧] و ايشان در تخالف با عمل پيامبرند كه شب را در مزدلفه گذراند و آموزنده مناسك بود، پس هر كه به عمد

[١]. الموطأ، ج ١، ص ٣٥٥ و ٣٥٦.

[٢]. پيشتر برخى از دلايل گذشت.

[٣]. بداية المجتهد، ج ١، ص ٢٥٢ و الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٦٦٤.

[٤]. الهدايه، ج ١، ص ١٠٤، منتخب كنز العمال، ج ٢، ص ٣٥٩ و در الدر المنثور، ج ١، ص ٢٢٤ آمده است:

تمام عرفه جز عرفه موقف است.

[٥]. الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٦٦٤.

[٦]. صحيح بخارى، ج ٣، ص ١٩٢، التاج الجامع للاصول، ج ٢، ص ١٥٧ و الدر المنثور، ج ١، ص ٢٢٦.

[٧]. تفسير كبير، ج ٥، ص ١٧٨، الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٦٦٤ و بداية المجتهد، ج ١، ص ٢٨٢.