نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٣٩ - فصل اول طهارت

مى‌پندارد[١]. هر دو تن با فرمان پيامبر مخالفت كرده‌اند كه دستور شستن منى و غسل تمام بدن را داده است.

٢٩- به رأى اماميه، اگر بر جانب پاك قاليچه‌اى كه سوى ديگر آن نجس است، نماز گزارند، صحيح است. ابو حنيفه بر آن است كه اگر قاليچه بر تختى باشد كه به حركت تخت، آن نيز به حركت درآيد، نماز صحيح نيست‌[٢].

فتواى ابو حنيفه با نقل و عقل، ناسازگار است.

نقل، از آن رو كه وظيفه مكلف، نماز گزاردن در جامه و جاى پاك است و او چنين كرده و از عهده تكليف برآمده است.

عقل، بدان جهت كه نماز چه وابستگى به مكانى كه نجس نيست پيدا مى‌كند و در اصل نماز چه تفاوتى ميان حركت كردن يا نكردن فرش است؟

مسائل ديگرى همانند اين مسأله نيز همين حكم را دارند. مثلا اگر نمازگزار با عمامه‌اى نماز بخواند كه يك سر آن نجس و سر ديگر پاك است و جانب ناپاك بر زمين قرار دارد نماز او صحيح است.

ابو حنيفه معتقد است كه اگر سر نجس عمامه با حركت نمازگزار به حركت در مى‌آيد، نماز باطل است و شافعى نماز را در هر حال باطل مى‌داند[٣].

اگر سگى را با طنابى بسته باشد و آن سوى طناب در دستش باشد، نماز صحيح است. نيز اگر طناب به زورقى بسته شده باشد كه در آن آلودگى باشد.

شافعى مى‌گويد: اگر سگ بى‌حركت باشد نماز صحيح است ولى اگر به سوى نمازگزار حركت كند، باطل است. برخى از اهل سنت نيز گفته‌اند، اگر سگ كوچك‌

[١]. بدايه المجتهد، ج ١، ص ٦٤ و الفقه على المذاهب، ج ١، ص ١٣.

[٢]. فضل به ابن فتاوى اعتراف كرده است، نيز بنگريد به: روايت قاضى سيد نور اللَّه از ينابيع و شرح انصارى بر ينابيع، الروضه النووى، فاضل اسفراينى در حاشيه شرح الوقايه.

[٣]. همان.