نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٦٨ - فصل دوم نماز و برخى از مباحث آن

است: الحمد اللَّه، اللَّه اكبر، سبحان اللَّه و لا اله الا اللَّه يا غير آن‌[١].

فتواى ابو حنيفه با عمل پيامبر و همه اصحاب پيامبر مخالف است‌[٢].

٦٠- مستحب است در ركعت اول پس از حمد، سوره جمعه و در ركعت دوم سوره منافقين را بخوانند. ابو حنيفه سوره معينى از قرآن را واجب نمى‌كند و نمازگزار را در قرائت هر چيزى از قرآن، مختار مى‌سازد[٣].

حميدى در جمع بين الصحيحين و احمد در مسند خود روايت كرده‌اند كه پيامبر در نماز جمعه سوره‌هاى جمعه و منافقين را قرائت مى‌كرد[٤].

٦١- در نماز جمعه، نمازگزار بايد دست كم به يك ركعت برسد. عمر بن خطاب مى‌گويد: «اگر نمازگزار به دو خطبه و دو ركعت نرسد، به نماز جمعه نرسيده است.» عطاء طاوس و مجاهد نيز بر همين عقيده‌اند ولى ابو حنيفه مى‌گويد: «نماز جمعه به كمترين حدى كه براى نمازگزار ممكن است، درك مى‌شود حتى اگر به سجده سهو بعد از سلام باشد.»[٥] نص پيامبر با رأى او ناهمگون است: «هر كس ركعتى از نماز را (با امام) دريابد، به نماز رسيده است»[٦] اين روايت نرسيدن به نماز را هنگامى مى‌داند كه نمازگزار حتى به يك ركعت نيز نرسيده باشد و بيش از آن را شرط نمى‌كند.

٦٢- كسى كه نماز جمعه بر او واجب نيست (مانند برده)، مى‌تواند سوداگرى و خريد و فروش انجام دهد.

[١]. الهدايه، ج ١، ص ٥٨ و الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٣٩٠.

[٢]. التاج الجامع للاصول، ج ١، ص ٢٨٦.

[٣]. بداية المجتهد، ج ١، ص ١٢٨.

[٤]. التاج الجامع للاصول، ج ١، ص ٢٨٥ و مسند احمد، ج ١، ص ٢٢٦.

[٥]. الهدايه، ج ١، ص ٥٩ و الفقه على المذاهب، ج ١، ص ٤٠٣.

[٦]. الموطأ، ج ١، ص ١٢٧، منتخب كنز العمال، ج ٣، ص ٢٥٥ از مسلم و احمد بن حنبل و التاج الجامع للاصول، ج ١، ص ٢٦٠.