نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٥ - وفات و آرامگاه علامه

١٥- شيخ شمس الدين محمّد بن محمّد بن احمد كشى، بزرگترين دانشمند شافعى.

١٦- شيخ فلسفه در بغداد، برهان الدين محمّد بن محمّد نسفى، (٦٨٧).

١٧- شيخ حكمت، كمال الدين ميثم بن على بن ميثم بحرانى، صاحب شروح نهج البلاغة، (٦٧٩).

١٨- شيخ نجيب الدين يحيى بن حسن بن سعيد حلى، نويسنده الجامع در فقه و پسر عموى مادر علّامه، (٦٩٠).

١٩- پدر گرامى علّامه و دارنده كتابهاى ارزشمندى چون الخلاصه في الاصول.

٢٠- شيخ حسن بن محمّد صنعانى مؤلف تكمله، الصله لتاج اللغه و صحاح العربيه.

فرزند علّامه‌

شيخ فخر الدين ابو طالب محمّد بن حسن ملقب به فخر المحققين، در شب دوشنبه بيستم جمادى الاولى سال ٦٨٢ به دنيا آمد.

او بى‌نياز از ذكر است و پدرش در پايان كتاب القواعد و جز آن، فرزند را بسيار ستوده است.

شيخ فخر الدين خود گفته است: من بيش از صد طريقه حديث دارم كه به امام جعفر صادق ٧ ختم مى‌شوند. شيخ، تهذيب الاحكام، النهايه، الجمل، من لا يحضر الفقيه تا پايان كتاب صلاة و الفهرست نجاشى را نزد پدر خوانده است. فخر المحققين نوشته‌هاى بسيارى داشته كه در كتب معجم مذكور است. معظم له در شب جمعه بيست و پنجم جمادى الثانى سال ٧٧١ ديده از جهان فرو بست. او دو فرزند داشت: شيخ ظهير الدين محمّد و شيخ ابو المظفر يحيى كه هر دو از مشايخ اجازه بودند.

وفات و آرامگاه علّامه‌

آن دانشمند بزرگ- كه روانش از حق شاد باد- هفتاد و هشت سال زيست. در پايان‌