نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٤٠ - ٢٨

موسى گفت مى‌گويم: براى من وزيرى از اهلم قرار ده، برادرم على را و بواسطه او پشتم را نيرومند ساز و على را در كار من شريك گردان.»[١]

٢٨.

در دو موضع از صحيح بخارى و به دو طريق از جابر و ابن عينيه نقل شده است كه پيامبر فرمود: «تا زمانى كه دوازده جانشين از قريش بر مردم حكمرانى كنند كار آنها خواهد گذشت.» و در روايتى ديگر از پيامبر است: «تا زمانى كه دوازده جانشين از قريش بر مردم حكمرانى كنند، اسلام عزيز خواهد بود.» نيز در صحيح مسلم: «پيوسته دين بر پا خواهد بود تا قيامت بر پا شود و دوازده خليفه كه همه از قريش هستند در آن ظهور خواهند كرد.» و در جمع ميان صحاح سته در دو موضع روايت شده كه پيامبر فرمود: «اين امر (اسلام) از ميان نمى‌رود تا دوازده جانشين كه همگى از قريشند، حكومت كنند.» همين روايت در صحيح ابى داود و جمع ميان صحاح سته آمده است‌[٢].

سدى كه از دانشمندان جمهورى و معتمدين ايشان است در تفسير نوشته است:

«هنگامى كه ساره از بودن هاجر در محل زندگيش ناراحت شده بود، خداوند به‌

[١]. در برخى از كتابهاى معتبر آمده است از جمله: الرياض النضره، ج ٢، ص ١٦٣، ذخائر العقبى، ص ٦٣ الدر المنثور ج ٤، ص ٢٩٥، التفسير الكبير، ج ١٢، ص ٢٦، نور الابصار، ص ٧٧، شواهد التنزيل، ج ١، ص ٣٦٨ به اسناد و طريقه‌هاى بسيار.

[٢]. مسند احمد، ج ٥، ص ٨٩ و ٩٠ و ٩٢، مستدرك الحاكم، ج ٤، ص ٥٠١، مجمع الزوائد، ج ٥، ص ١٩٠، كنز العمال ج ٦، ص ٢٠١ و ٢٠٦، صحيح البخارى، ج ٩، ص ١٠١، صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٩٢، تاريخ الخلفاء سيوطى ص ١٠، صحيح الترمذى، ج ٢، ص ٣٥، ينابيع المودة، ص ٤٤٤، از صحاح و سنن روايت كرده است؛ و در ص ٤٤٥، از عبد الملك بن عمير از جابر بن سمره آمده است كه جابر گفت: من با پيامبر بودم و شنيدم كه مى‌فرمود: پس از من دوازده خليفه خواهند بود، سپس به آهستگى سخن راند، از پدرم پرسيدم، در آن آهستگى چه گفت؟ پاسخ داد، پيامبر فرمود: همه آن جانشينان از بنى هاشم هستند.

ما در تفسير اين روايت، در بحث وجوب عصمت امام، حقيقت را روشن ساخته‌ايم.