نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٣٩١ - آنچه در معاد محشور مىگردد همين بدن جسمانى است

باب ششم: معاد

آنچه در معاد محشور مى‌گردد همين بدن جسمانى است.

معاد اصلى بزرگ و از اركان دين است. منكر معاد به اجماع، كافر است و كسى كه معاد بدنى، ثواب، عقاب و احوال آخرت را نپذيرد نيز به اجماع كافر است.

معتقدان به شريعتهاى الهى به امكان معاد باور دارند زيرا خداوند بر هر مقدورى تواناست و ترديدى نيست كه ايجاد جسم پس از نابودى آن ممكن است و خداوند در قرآن آشكارا بيان داشته است: «آيا كسى كه آسمانها و زمين را آفريده است نمى‌تواند همانندشان را بيافريند؟ آرى مى‌تواند، كه او آفريننده‌اى داناست.»[١] و «... چه كسى اين استخوانها پوسيده را زنده مى‌كند؟ بگو: كسى آنها را زنده مى‌كند كه در آغاز بيافريده است و او به هر آفرينشى داناست.»[٢] قرآن آكنده از گفتار در باره معاد است گرچه در چگونگى بازگشت و اعاده و اعدام، اختلاف است. تفصيل اين مباحث را در كتابهاى كلامى بيان كرده‌ايم، امّا در اين مقام بحث از يك مطلب است و آن اثبات معاد بدنى و جسمانى است كه اصل دين و ركن آن به شمار مى‌رود و تنها با مذهب اماميه قابل اثبات است و به مذهب اهل سنت چنين‌

[١]. يس: ٨١.

[٢]. يس: ٧٨ و ٨٩.