نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٧٧ - پاكدامنى والدين پيامبران

______________________________
ننهد و پيوسته اين وصيت از نسلى به نسلى انجام يافت تا نور به جد پيامبر عبد المطلب و سپس به فرزندش عبد اللَّه و همسر عبد اللَّه آمنه رسيد. اين گونه خدايش نسب او را از زناى جاهليت دور داشت ...» (سيره زينى دحلان مفتى مكه در حاشيه السيره الحلبيه ج ١، ص ٨) نويسنده، در صفحه ٣٣ همان كتاب مى‌گويد: در احاديث بسيارى بيان شده كه پيامبر ٦ فرمود: «من پيوسته از پشتهاى پاك به رحمهاى پاك درمى‌آمدم. و در روايتى خداوند همواره مرا از صلبهاى نيكو به رحمهاى مطهر در مى‌آورد ...» گفتار پيامبر: «از پشتهاى پاك به رحمهاى مطهر» دليل است كه پدران و مادران او از آدم و حواء پيراسته از كفر بودند زيرا كافر را به پاكى توصيف نمى‌كنند.

او در صفحه ٥٩ پس از نقل روايت مى‌گويد: كافر به طهارت وصف نمى‌شود و اين دليل پيراستگى پدران و مادران پيامبر از كفر است.

در صفحه ٦٢ مى‌نويسد: فخر رازى در تفسيرش آورده است: پدران پيامبر بر دين حنيف ابراهيم بودند همان گونه كه زيد بن عمرو بن نفيل و همانندان او چنين بوده‌اند. بلكه پدران و مادران همه پيامبران به سبب بزرگداشت مقام نبوت، با ايمان بوده‌اند. آذر پدر ابراهيم نبود و عموى او بود. دليل طهارت اجداد پيامبر آيه «و گرديدن تو در ميان سجده‌كنندگان» است. خود پيامبر نيز فرمود: «پيوسته از پشتهاى پاك به رحمهاى مطهر در آمدم» در حالى كه خداوند فرموده «مشركان نجس و ناپاكند» (توبه، ٢٨) پس اجداد پيامبر نبايد مشرك باشند.

واژه پدر گاهى بر عمو گفته مى‌شود همچنان كه فرزندان يعقوب به او گفتند: «ما خداى تو و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحق را پرستش مى‌كنيم.» (بقره، ١٣٣) آنها اسماعيل را پدر يعقوب ناميدند در حالى كه عموى او بود. (نيز بنگريد به التفسير الكبير فخر رازى، ج ٢٤، ص ١٧٥) زينى دحلان افزوده است: «بزرگان اهل تحقيق سخن رازى را پذيرفته‌اند، از جمله علّامه سنوسى و تلمسانى حاشيه‌نويس شفا، كه گفته‌اند: هيچ يك از پدران و مادران پيامبر مشرك نبوده‌اند و جملگى مسلم بوده‌اند زيرا حضرتش همواره از صلبهاى مطهر به رحمهاى پاك منتقل مى‌شد و اين وصف جز با ايمان به خدا سازگار نيست.» (پس آنچه تاريخ نويسان بيان كرده‌اند از سر بى‌آزرمى و بى‌ادبى است) جلال الدين سيوطى سخن فخر رازى را با دليلهاى فراوان تأييد كرده است و در اين باب رساله‌هايى نگاشته است، خدايش پاداش نيكو دهد و كوشايى‌اش را پاس نهد ... حافظ بن ناصر- رحمت حق بر او- سروده است: احمد نورى خيره‌كننده بود كه در پيشانى سجده‌كنندگان مى‌درخشيد و در ايشان از نسلى به نسل منتقل مى‌گشت تا برترين پيامبران برآمد.

ماوردى در كتاب اعلام النبوة گفته است: اگر بر حال دودمان و نسب پيامبر آگهى يابى در مى‌يابى كه نسل او پدران بزرگوارى بوده‌اند كه در ميانشان فرومايه‌اى پديد نيامده بلكه جملگى سروران و رهبران قوم خود.