نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٠٧ - ٣٥ آيه اكمال
و على امير شماست[١].
٣٤. آيه صالح المؤمنين
: «و مؤمنان شايسته و فرشتگان از آن پس ياور او خواهند بود.»[٢] مفسران اجماع و جمهور روايت كردهاند كه مقصود على ٧ است[٣].
٣٥. آيه اكمال
: «امروز دين شما را به كمال رساندم و نعمت خود را بر شما تمام كردم ...»[٤] جمهور از ابو سعيد خدرى حديث آوردهاند كه پيامبر در روز غدير خم مردم را به سوى على دعوت كرد و فرمان داد تا پشتههاى خار بر هم نهادند و على را فرا خواند و دست او را بلند كرد تا جايى كه مردم سپيدى زير بغل پيامبر و على را ديدند. هنوز خلق پراكنده نشده بودند كه اين آيه فرود آمد. رسول خدا فرمود: «اللَّه اكبر بر كامل شدن دين و تماميت نعمت و رضايت خدا به پيامبرى من و ولايت على بن ابى طالب پس از من. سپس گفت: هر كه من مولاى اويم على مولاى اوست. خدايا ولى كسى باش كه على را به ولايت برمىگزيند و دشمن آنكه على را دشمن مىدارد. يارى كن آن را كه ياريش كند و سرافكنده ساز كسى كه او را سرافكنده سازد.»[٥] جمهور از ابن عباس آوردهاند كه گفت: «با جمعى از بنى هاشم نزد پيامبر نشسته
[١]. مناقب ابن مغازلى ص ١٧١، الاكليل سيوطى ص ٩٨ طبع مصر، ديلمى( الفردوس باب چهاردهم) ديلمى از كسانى است كه ابن تيميه به دانش و ديانت او باور داشته و وجود حديث را در كتابش انكار نكرده و از او در تفسير اللوامع، ج ٩، ص ٢٧٧( به نقل احقاق الحق، ج ٣، ص ٣٠٧) روايت كرده است.
[٢]. تحريم: ٤.
[٣]. الدر المنثور( ج ٦، ص ٢٤٤)، تفسير ابن كثير( ج ٤، ص ٣٨٩)، روح المعانى( ج ٢٨، ص ١٣٥)، فتح القدير( ج ٥، ص ٢٤٦)، فتح البارى( ج ١٣، ص ٢٧)، كنز العمال( ج ١، ص ٢٣٧)، مجمع الزوائد( ج ٩، ص ١٩٤)، شواهد التنزيل( ج ٢، ص ٢٥٥) به طريقهها و اسانيدى، الجامع لأحكام القرآن( ج ١٨، ص ١٨٩).
[٤]. مائده: ٣.
[٥]. از جمله مأخذ آن: الدر المنثور( ج ٢، ص ٢٥٩)، شواهد التنزيل( ج ١، ص ١٥٦) به طريقهها و اسانيدى، تفسير ابن كثير( ج ٢، ص ١٤)، كتاب ما نزل من القرآن ابى نعيم اصفهانى، تاريخ بغداد( ص ٨٠) البدايه و النهايه( ج ٧، ص ٣٤٩)، مناقب خوارزمى( ج ٨٠، ص ٢٩٠)، مقتل خوارزمى( ص ٤٧) تذكره الخواص( ص ١٨)، الفرائد حموينى، تاريخ دمشق ابن عساكر.