نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٦٥ - عصمت پيامبران

مى‌كردم.»[١] با آنكه سنيان در احاديث صحيح بيان كرده‌اند كه فرشتگان به خانه‌اى كه در آن مجسمه يا نقاشى‌[٢] است داخل نمى‌شوند و احاديث منع پيكرتراشى و نقاشى از پيامبر، متواترند،[٣] پس چگونه به پيامبر و همسر او نسبت مى‌دهند در خانه‌اى كه براى عبادت‌[٤] خدا ساخته شده و محل فرود فرشتگان و روح الامين در هر زمانى است، عروسك قرار دهند؟[٥] هنگامى كه پيامبر ٦ صورتها را در خانه كعبه ديد داخل نشد مگر آنكه صور را محو كردند[٦]؛ با آنكه كعبه خانه خدا بود. اكنون كه او با وجود شرف و بلندى مرتبه خانه كعبه داخل آن نگشت چگونه خانه خود را كه از كعبه فروتر است جايگاه صورتها قرار دهد؟

حميدى در «الجمع بين الصحيحين» از عايشه روايت كرده است كه: «پيامبر مرا با رداى خود پوشانيده بود و من به حبشيانى كه در مسجد مى‌رقصيدند مى‌نگريستم و عمر

[١]. صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٢٠، كتاب فضايل الصحابه، باب فضل عائشه و جمع بين صحيحين.

[٢]. صحيح بخارى، ج ٧، ص ٢١٦، باب من كره القعود على الصورة و باب لا تدخل الملائكه بيتا فيه صورة و ص ٢١٧؛ باب من لم يدخل بيتا فيه صورة و الجامع الصحيح ترمذى، ج ٤، ص ٢٠٠، باب ما جاء ان الملائكة لا تدخل بيتا فيه صوره او كلب و صحيح مسلم، ج ٢، ص ٣٢٩، باب لا تدخل الملائكة بيتا فيه كلب و لا صورة.

[٣]. صحيح مسلم، ج ٢، ص ٣٣١- ٣٣٤، صحيح بخارى، ج ٧، ص ٢١٥، باب عذاب المصورين يوم القيامة و باب نقض الصور و باب من صور صورة.

[٤]. خداوند فرموده است:« آن نور در خانه‌هايى است كه خدا رخصت داد ارجمندش دارند و نامش در آنجا ياد شود و او را هر بامداد و شبانگاه تسبيح گويند.»( نور، ٣٦) سيوطى در« الدر المنثور» ج ٥، ص ٥٠ آورده است: ابن مردويه از انس بن مالك و بريده روايت كرده است:

پيامبر اين آيه را قرائت فرمود، مردى برخاست و پرسيد: مقصود چه خانه‌هايى است؟ پيامبر پاسخ گفت:

سراى انبياء.

[٥]. پيامبر فرمود:« ما اهل خانه‌اى هستيم كه خداوند آنها را پاكيزه گردانيده است. خانه‌اى كه از درخت پيامبرى، محل رسالت، جايگاه فرشتگان، سراى رحمت و معدن دانش است.» اين حديث را سيوطى در تفسير خود ج ٥، ص ١٩٩ روايت كرده است و ترديدى نيست كه خانه گرانسنگ او محل وحى و فرودگاه امين وحى خداى جهان است.

[٦]. السيره الحلبيه، ج ٣، ص ٨٦ و ٨٧، در حاشيه آن سيره زينى دحلان، ج ٢، ص ٢٨٦.