نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢١٣ - ٥٧

٥٢.

«و ذكر جميل مرا در دهان آيندگان انداز.»[١] آن شخص على ٧ است كه ولايت او بر ابراهيم عرضه شد و او گفت: «خدايا على ٧ را از نسل من قرار ده و پروردگار چنين كرد.»[٢]

٥٣. سوره عصر

: «سوگند به اين زمان، كه آدمى در خسران است.»[٣] مراد ابو جهل است.

«جز آنان كه ايمان آوردند.» يعنى على و سلمان‌[٤].

٥٤.

«و يك ديگر را به صبر سفارش كردند.»[٥] ابن عباس مى‌گويد: آن، على ٧ است‌[٦].

٥٥. آيه سابقون‌

«نخستين از مهاجران»[٧] مراد على و سلمان است‌[٨].

٥٦.

«و تواضع‌كنندگان را بشارت ده» تا «و از آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مى‌كنند.»[٩] على از آنها است‌[١٠].

٥٧.

«كسانى كه پيش از اين مقرر كرده‌ايم كه به آنها نيكويى كنيم.»[١١] على از آن جماعت است‌[١٢].

[١]. شعراء: ٨٤.

[٢]. مناقب المرتضوى، ص ٥٥، مناقب ابن مردويه، كشف الغمه، ص ٩٤.

[٣]. عصر: ١.

[٤]. آلاء الرحمن، ج ٣٠، ص ٢٢٨، الدر المنثور، ج ٦، ص ٣٩٢، شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٣٧٢.

[٥]. عصر: ٢.

[٦]. شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٣٧٢، تفسير قرطبى، ج ٢٠، ص ١٧٩.

[٧]. توبه: ١٠٠.

[٨]. شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٥٤ به طريقه‌ها و اسانيد، مناقب ابن مردويه، شبيه به همين روايت را بزرگان اهل سنت آورده‌اند: الصواعق، ص ٧٤، ذخاير العقبى، ص ٥٨، مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٠٢، ٢٢٠، ينابيع المودة، ص ٦٠ و ٦١، كنز العمال، ج ٦، ص ١٥٢.

[٩]. حج: ٣٥.

[١٠]. شواهد التنزيل، ج ١، ص ٣٩٦، الجامع لأحكام القرآن قرطبى، ج ١٢، ص ٥٩.

[١١]. انبياء: ١٠١.

[١٢]. تفسير نسفى در حاشيه تفسير خازن، ج ٣، ص ٢٩٦، شواهد التنزيل، ج ١، ص ٣٨٤، روح المعانى، ج ١٧ ص ٨٩، ينابيع المودة، ص ١٣١.