نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٢٤ - ٦ آياتى كه در آنها بندگان را به اعمال خير و شتاب در آنها پيش از فرا رسيدن مرگ، فرمان داده است

٥. آياتى كه در آنها بندگان را در كارهايشان مختار نهاده و اعمال آنها را به مشيت خودشان نسبت داده است:

«هر كه بخواهد ايمان بياورد و هر كه بخواهد كافر شود.»[١]، «هر چه مى‌خواهيد انجام دهيد.»[٢]، «خدا و پيامبرش اعمال شما را خواهند ديد.»[٣]، «براى هر يك از شما كه خواهد پيش افتد يا از پى رود.»[٤]، «هر كه خواهد از آن پند گيرد.»[٥]، «هر كس خواهد راهى به سوى پروردگارش آغاز كند.»[٦] و «هر كه خواهد به سوى پروردگارش باز گردد.»[٧] پروردگار انديشه و گفتار كسى را كه عمل را از خود نفى كرده و به خدا نسبت داده بى‌اعتبار مى‌سازد:

«مشركان خواهند گفت: اگر خدا مى‌خواست ما و پدرانمان مشرك نمى‌شديم.»[٨]، «و گفتند اگر خداى رحمان مى‌خواست ما فرشتگان را نمى‌پرستيديم.»[٩]

٦. آياتى كه در آنها بندگان را به اعمال خير و شتاب در آنها پيش از فرا رسيدن مرگ، فرمان داده است:

«بر يك ديگر پيشى گيريد براى آمرزش پروردگار خويش.»[١٠] و «دعوت‌كننده به سوى خدا را پاسخ گوييد و به او ايمان آوريد.»[١١]، «خدا و پيامبر او را اجابت كنيد.»[١٢]،

[١]. كهف: ٢٩.

[٢]. فصلت: ٤٠.

[٣]. توبه: ١٠٥.

[٤]. مدثر: ٣٧.

[٥]. عبس: ١٢.

[٦]. مزمل: ١٩.

[٧]. نباء: ٣٩.

[٨]. انعام: ١٤٨.

[٩]. زخرف: ٢٠.

[١٠]. آل عمران: ١٣٣.

[١١]. احقاف: ٣١.

[١٢]. انفال: ٢٤.