نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٢٧ - ١٠ آياتى كه خداوند در آنها، آنچه را كه در آخرت سبب حسرت كافران است بيان مىدارد

اين آيات نشانگر اعتراف پيامبران به اين امر است كه آنان خود فاعل و انجام دهنده اعمال خويش بوده‌اند.

٩. آياتى كه بر اعتراف كافران و سركشان دلالت مى‌كنند و كفر و گناهان آنها را از ناحيه خودشان مى‌دانند:

«اگر ببينى آن روز را كه ستمكاران را به پيشگاه پروردگارشان نگه مى‌دارند.»[١] تا اين آيه «آيا از آن پس كه شما را به راه هدايت فرا خواندند ما شما را بازداشتيم.» و «چه چيز شما را به جهنم كشانيد؟ مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم.»[٢]، «چون فوجى را در آن افكنند خازنانش گويند. آيا شما را بيم دهنده‌اى نيامد؟»[٣] و «نصيبى كه برايشان مقرر شده به آنها خواهد رسيد.»[٤] و «اينك به كيفر كارهايى كه كرده بوديد عذاب را بچشيد.»[٥].

١٠. آياتى كه خداوند در آنها، آنچه را كه در آخرت سبب حسرت كافران است بيان مى‌دارد:

و از درون آتش فرياد زنند: اى پروردگار ما، ما را بيرون آر تا كارهايى شايسته كنيم، غير از آنچه مى‌كرديم.»[٦]، «مى‌گويد خدايا مرا باز گردان شايد عمل صالحى بجاى آورم.»[٧]، «تو را عبرت است آنگاه كه مجرمان را در نزد پروردگارشان سرافكنده بينى.

گويند: اى پروردگار ما، ديديم و شنيديم. اكنون ما را بازگردان تا كارى شايسته كنيم.»[٨]

[١]. سبأ: ٣٢- ٣١.

[٢]. مدثر: ٤٦- ٤٣.

[٣]. ملك: ٩- ٨.

[٤]. اعراف: ٣٧.

[٥]. اعراف: ٣٩.

[٦]. فاطر: ٣٧.

[٧]. مؤمنون: ١٠٠- ٩٩.

[٨]. سجده: ١٢.