نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢١٥ - ٦٧ آيه بشارت
هلاك گشتند.» منافقان گفتند: «آيا براى عيسى على جز مثلى نبود؟» اين آيه نازل شد[١].
٦٣.
«و از آفريدگان ما گروهى هستند كه به حق راه مىنمايند و به عدالت رفتار مىكنند.»[٢] امام على ٧ فرمود: آن امت، ما (من و شيعه من) هستيم[٣].
٦٤.
«آنان را بينى كه ركوع مىكنند، به سجده مىآيند.»[٤] آيه در باره على فرود آمده است[٥].
٦٥.
«كسانى كه مردان مؤمن و زنان مؤمن را بىهيچ گناهى كه كرده باشند مىآزارند.»[٦] مراد امير المؤمنين است زيرا گروهى از منافقان او را مىآزردند و تكذيب مىكردند[٧].
٦٦.
«و خويشاوندان نسبى از مؤمنان و مهاجران به يك ديگر سزاوارترند.»[٨] مقصود على ٧ است زيرا مؤمن، مهاجر و صاحب رحم بود[٩].
٦٧. آيه بشارت
«و مؤمنان را بشارت ده كه در نزد پروردگارشان پايگاهى رفيع دارند.»[١٠]
[١]. ذخاير العقبى، ص ٩٢، الصواعق المحرقه، ص ١٢١، مستدرك الحاكم، ج ٣، ص ١٢٣، العقد الفريد، ج ٢، ص ١٩٤، تاريخ الخلفاء، ص ١٧٣، ينابيع المودة، ص ١٠٩، منتخب كنز العمال، ج ٥، ص ٣٤.
[٢]. اعراف: ١٨١.
[٣]. ينابيع المودة، ص ١٠٩ به طريق اخطب خوارزم.
[٤]. فتح: ٢٩.
[٥]. تفسير روح المعانى، ج ٢٦، ص ١١٧، تفسير خازن، ج ٤، ص ١١٣، شواهد التنزيل، ج ٢، ص ١٨٣.
[٦]. احزاب: ٥٨.
[٧]. تفسير قرطبى، ج ٤، ص ٢٤، اسباب النزول، ص ٢٠٧، شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٩٣، تفسير الخازن، ج ٣، ص ٥١١ و در حاشيه آن تفسير نسفى.
[٨]. احزاب: ٦.
[٩]. مطلب را ابن مردويه در كتاب المناقب آورده و در احقاق الحق، ج ٣، ص ٤١٩، از ترمذى، در مناقب المرتضوى، ص ٦٢، نقل شده است. مفسران همرايند كه آيه در شأن امير مؤمنان ٧ فرود آمده كه او نخستين مؤمن و مهاجر و پسر عمومى مصطفى ٦ بود.
[١٠]. يونس: ٢.