نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٢٢٧ - ١٠

هر گاه دعا كردم آمين بگوييد. چه فضيلتى برتر از اين كه پيامبر در دعاى خويش از آنان يارى جويد و آنها را واسطه ميان خود و خدايش قرار دهد؟»[١]

٩. حديث منزلت‌

: در مسند احمد از برخى طريقه‌ها و در صحيح بخارى از طريقه‌هاى ديگر نقل شده است: «هنگامى كه پيامبر به جنگ تبوك مى‌رفت على را جانشين خود و پاسدار اهل خويش، در مدينه قرار داد. على ٧ گفت: مى‌خواهم به هر سوى كه مى‌روى با تو باشم. پيامبر فرمود: آيا خرسند نيستى كه براى من، چون هارون به موسى هستى، جز آنكه پس از من پيامبرى نيست.»[٢]

١٠.

در مسند احمد از برخى طريقه‌ها و در صحيح مسلم و بخارى و جمع ميان صحاح سته، از طرق ديگر از عبد اللَّه بن بريده نقل شده است، كه پدرم مى‌گفت: «ما خيبر را به محاصره در آورديم و ابو بكر پرچم را گرفت، ولى كارى از پيش نبرد و بازگشت.

روز بعد عمر پرچمدار شد و همان واقعه تكرار گرديد و آن روز به مسلمانان سختى بسيار رسيد. پيامبر فرمود: فردا پرچم را به مردى مى‌سپارم كه خدا و پيامبرش را دوست دارد و آنان نيز او را، حمله‌ورى گريز ناپذير است و تا خدايش پيروزى نبخشد باز نگردد.

شبانگاه مردم در اين سخن بودند كه او كيست. سپيده دمان به نزد پيامبر شدند و هر يك آرزومند پرچمدارى بود. پيامبر فرمود: على بن ابى طالب كجاست؟ گفتند به‌

[١]. صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٠٨ كتاب الفضائل، صحيح الترمذى، ج ٢، ص ٢٦٦ و ٣٠٠، مسند احمد، ج ١، ص ١٨٥، تفسير الطبرى، ج ٣، ص ٢١٢ و ٢١٣، شواهد التنزيل، ج ١، ص ١٢١، التاج الجامع للاصول، ج ٤، ص ٨٤، مستدرك الحاكم، ج ٣، ص ١٥٠، نويسنده در كتاب خود« معرفت علوم الحديث» نوع هفتم، ص ٦٢ گفته است: روايات اين مطلب در كتب تفسير، متواتر است.

[٢]. صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٠٨ به دو طريق، صحيح البخارى، ج ٥، ص ٣ و ٢٤ كتاب الفضائل، مسند احمد، ج ١، ص ١٧٠ و ١٧٣ و ١٧٥ و ١٨٥، مسند ابى داود، ج ١، ص ٢٩، صحيح الترمذى، ج ٢، ص ٣٠، اسد الغابه، ج ٤، ص ٢٦ و ج ٥، ص ٨، خصائص النسايى، ص ١٥ و ١٦، كنز العمال، ج ٦، ص ٤٠٢، ذخاير العقبى، ص ١٢٠، مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٠٩ و ١١٠ و ١١١.