نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٠١ - خداوند فعل قبيح انجام نمىدهد

الف) نمى‌توان به راستگويى پيامبران يقين يافت زيرا مسيلمه كذاب به واقع گناهى نداشت و فاعل عملى نبود، اعمال زشت او از خداوند بود و جايز است كه همه پيامبران اين گونه باشند. در اين حال راستگويى آنان به شرطى اثبات مى‌شود كه بدانيم خداوند فعل قبيح انجام نمى‌دهد. پس نبوت موسى، عيسى، پيامبر ما ٦ و هيچ يك از پيامبران ديگر اثبات نمى‌شود.

كدام خردمندى بر خود روا مى‌داند از كسى تقليد كند كه به نبوت هيچ پيام‌آورى جزم ندارد؟ و نزد او ميان نبوت محمّد ٦ و مسيلمه كذاب چه تفاوتى است؟ زنهار اى خردمند از پيروى چنين قومى! مباد كه فرزانه‌اى رشته اطاعت ايشان به گردن افكند و آنان را به آرزوها برساند كه آتش جاودانه و عذر ناپذيرفته را به رستاخيز براى خويش خريده است.

ب) تكذيب گفتارهاى خداوند و آيات قرآن لازم مى‌آيد: «خداوند فساد را دوست ندارد.»[١] «خداوند به كفر بندگانش راضى نيست.»[٢] «خداوند براى بندگانش خواستار ستم نيست.»[٣] «خدا بر بندگان ستم نمى‌كند.»[٤] «پروردگار تو، به كسى ستم نمى‌كند.»[٥] «پروردگار تو، هيچ قريه‌اى را كه مردمش نيكوكار باشند به ستم هلاك نخواهد ساخت.»[٦] «همه اين كارها ناپسند است و پروردگار تو آنها را ناخوش دارد.»[٧] «چون كار زشتى كنند گويند: پدران خود را نيز چنين يافته‌ايم و خدا ما را بدان فرمان داده است. بگو خدا به زشتكارى فرمان نمى‌دهد.»[٨]

[١]. بقره: ٢٠٥.

[٢]. زمر: ٧.

[٣]. مؤمن: ٣١.

[٤]. فصلت: ٤٦.

[٥]. كهف: ٤٩.

[٦]. هود: ١١٧.

[٧]. اسراء: ٣٨.

[٨]. اعراف: ٢٨.