نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٤٣٣ - فصل اول طهارت

پاها ذكر شده است‌[١].

١١- اماميه مسح بر كفش را جايز نمى‌دانند مگر ضرورتى در ميان باشد ولى فقهاى چهارگانه آن را تجويز مى‌كنند[٢].

در قرآن آمده است «و پاهايتان» و اين كلمه را بر سرها عطف گرفته است، پس خداوند مسح پاها را واجب گردانيده و كسى كه بر كفش مسح مى‌كند، پا را مسح نكرده است.

١٢- اماميه استنجاء و طهارت از ادرار و مدفوع را واجب مى‌دانند ولى ابو حنيفه به وجوب قائل نيست‌[٣]. ابو حنيفه اخبار متواترى را كه به موجب آنها پيامبر پيوسته چنين مى‌كرده ناشنيده انگاشته است.

در آن اخبار، ترك اين عمل روايت نشده و نمازى كه پيش از آن استنجاء صورت نگرفته باشد از پيامبر ذكر نگرديده است. همچنين از صحابه نيز خبرى كه بر اساس آن، پس از عمل دفع، بدون استنجاء نماز گزارده باشند وارد نشده است.

١٣- اماميه خواب را مطلقا باطل‌كننده وضو مى‌دانند. شافعى مى‌گويد اگر شخص به پهلو يا پشت يا در حال تكيه به چيزى، بخوابد، وضوى او باطل است. مالك، اوزاعى، احمد بن حنبل و اسحاق بر آنند كه اگر خواب طولانى باشد مبطل وضوست و اگر كوتاه باشد، چنين نيست. ابو حنيفه اعتقاد دارد كه پس از بيدارى وضو لازم نيست مگر كسى كه به پهلو يا دو زانو خفته باشد، اما اگر به حالت ايستادن يا ركوع و سجود يا نشستن خوابيده باشد، در نماز باشد يا نباشد به وضو نياز ندارد[٤].

گروهى كه بر خلاف رأى شيعه فتوى داده‌اند با نص كتاب خدا معارضه كرده‌اند

[١]. مائده: ٦.

[٢]. بدايه المجتهد، ج ١، ص ١٤، احكام القرآن، ج ٢، ص ٢٤٨، الفقه على المذاهب الاربعه ج ١، ص ١٣٥.

[٣]. الفقه على المذاهب الاربعه، ج ١، ص ٩٠، بدايه، ج ١، ص ٥٨ به روايت از مالك.

[٤]. الفقه على المذاهب الاربعه، ج ١، ص ٨٠- ٨١.