نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ٣٨٣ - پژوهشى در باره عايشه در روزگار پيامبر و پس از او

نداشته است؟ پاسخ مى‌داد: او از آن من بود و برايم فرزند آورد.»[١] به اجماع مسلمانان خديجه اهل بهشت است ولى عايشه با حضرت على ٧ پس از امامت اجماعى ايشان به جنگ پرداخت و نزديك به ١٦ هزار نفر صحابى و غير صحابى در آن جنگ كشته شدند[٢].

به حكايت قرآن او سرّ پيامبر را آشكار نمود[٣]. حميدى در جمع بين صحيحين روايت كرده كه عمر، خليفه پدر عايشه به سبب اين عمل بر عايشه سخت گرفت‌[٤].

غزالى بدخلقى عايشه نسبت به پيامبر را ذكر كرده است: «ابو بكر پدر عايشه، روزى به خانه پيامبر آمد و از عايشه رفتار ناپسندى نسبت به پيامبر سر زده بود. پيامبر از ابو بكر خواست ماجرا را بشنود و ميانجيگرى كند. آنگاه از عايشه پرسيد: تو سخن مى‌گويى يا من؟ عايشه گفت: تو سخن بگو امّا جز حق چيزى بر زبان نياور.»[٥] خردمند در پاسخ عايشه تأمل كند، آيا پيامبر جز حق سخنى مى‌گفت؟ تفاوت ميان عايشه و خديجه از اينجا آشكار مى‌شود. جاحظ از اهل سنت در كتاب «الانصاف» رأى كسى را كه عايشه را با خديجه برابر يا از او برتر مى‌داند، به شدت انكار و ابطال كرده است.

حميدى در جمع بين صحيحين آورده است: «فرزند زبير در بيمارى كه به مرگ عايشه انجاميد نزد او رفت و عايشه گفت: من با فلان جنگيدم و خون عثمان را از او طلب كردم. دوست داشتم فراموش مى‌شدم و از خاطرها مى‌رفتم.»[٦]

[١]. صحيح بخارى، ج ٥، ص ٤٨ و صحيح مسلم، ج ٣، ص ١١٩.

[٢]. تاريخ الخميس، ج ٢، ص ٢٧٧، تاريخ اليعقوبى، ج ٢، ص ١٧٢: در آن روز سى و چند هزار تن كشته شدند.

[٣]. مفسران در ابتداى سوره تحريم اين مطلب را ذكر كرده‌اند و بخارى در صحيح در كتاب طلاق و مسلم در صحيح در كتاب رضاع آن را بيان داشته‌اند.

[٤]. صحيح بخارى و تفسير الخازن، ج ٤، ص ٣٠٦.

[٥]. غزالى در احياء العلوم اين واقعه را باز گفته و فضل در مقام مناسب آن را تقرير كرده است.

[٦]. النهايه ابن اثير، ج ٥، ص ٥٠ و مسند احمد.

اصل عبارت:« انى قاتلت فلانا و سمت المقاتل برجل قاتلته عليه لوددت انى كنت نسيا منسيا.( م).