نهج الحقّ و کشف الصدق ت کهنسال - علامه حلی - الصفحة ١٦٤ - عصمت پيامبران

در «صحيحين» روايت كرده‌اند كه پيامبر با مردم دو ركعت نماز عصر گزارد، سپس داخل خانه خود شد و هنگامى كه براى انجام برخى از كارهايش بيرون آمد، مردم او را آگاه كردند، آنگاه دو ركعت ديگر گزارد و نماز را تمام كرد[١].

چه نقصى بالاتر از اين و چه پستى و فرومايگى بيشتر؟ اين روايت مى‌نمايد كه پيامبر از عبادت خدايش رو گرداند و به امور ديگر پرداخت. در نماز سخن گفت و خطاى خويش را اصلاح نكرد. پناه بر خدا از اين باورهاى ناروا.

سنيان نقصها و خطاهاى بسيار به پيامبر نسبت داده‌اند. حميدى در «الجمع بين الصحيحين» از عايشه روايت كرده كه گفت: «نزد پيامبر با عروسكهايى بازى مى‌كردم و همبازيهايى داشتم، هنگامى كه پيامبر وارد مى‌شد سر و روى خود را مى‌پوشاندند.

پيامبر به آنها اشاره مى‌كرد و آنان با من بازى مى‌كردند.»[٢] نيز حميدى (از عايشه) روايت كرده است: «در خانه پيامبر با عروسكها بازى‌

[١]. اين خلاصه روايتى است كه مسلم در الصحيح، ج ١، ص ٢١٥، باب السهو في الصلاة و السجود له و بخارى نيز در ج ١، ص ٨٢، باب من يكبّر في سجدتى السهو، از ابو هريره روايت كرده‌اند.

[٢]. صحيح بخارى، ج ٨، ص ٣٧، كتاب الادب، باب الانبساط الى الناس و صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٢٠، كتاب فضائل الصحابه باب فضل عائشه و در مصابيح البغوى، ج ٢، ص ٢٧، در باب عشرة النساء من كتاب النكاح از عايشه:« پيامبر از جنگ تبوك يا حنين بازگشت. بادى ورزيد و در اتاق او پرده‌اى بود، گوشه‌اى از پرده كنار رفت و عروسكهايى كه عايشه با آنها بازى مى‌كرد آشكار شد. پيامبر پرسيد: عايشه اينها چيست؟ عايشه گفت:

عروسكهايم. پيامبر در ميان آنها اسبى را ديد كه دو بال چرمى داشت. پرسيد: اين كه در ميان آنهاست چيست؟

عايشه پاسخ داد: اسب است.

- اين چيست؟- بالهاى اوست.

- آيا اسب بال دارد؟ عايشه گفت: آيا نشنيده‌اى كه سليمان اسبان بالدار داشت؟ پيامبر خنديد.».