(روايت كرده‌اند كه پيغمبر- ص- گفت دل نيز دو گوش و دو چشم دارد و چون خدا خير كسى را بخواهد چشمهاى دلش را باز مى‌كند.) نوادر الاصول از حكيم ترمذى، طبع استانبول، ص ٥ [ص ٥٤٧ شرح مثنوى‌]

[ «وا ندارد كارش (خدا) از كار دگر»]

١٢١-

«حق محيط جمله آمد اى پسر		وا ندارد كارش از كار دگر

مصراع اول ناظر است به آيه شريفه: وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ مُحِيطاً. (خدا به همه چيز محيط است.) النّساء آيه ١٢٦ و مصراع دوم ترجمه اين جمله است:

لَا يَشْغُلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ‌

(خدا را هيچ كارى از كار ديگر باز نمى‌دارد) كه با تفاوت مختصر گفته امير مؤمنان على- ٧- است. (شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، طبع بيروت، ج ٣ ص ٤٠٨) [ص ٥٦١ شرح مثنوى‌]

[قارى قرآن كليم من بُوَد./ هست قارى با نبوّت مندرج‌]

١٢٢-

«چون كه در قرآن حق بگريختى‌		با روان انبيا آميختى‌

مضمون آن مناسبت دارد با اين حديث: [١]

مَنْ قَرَأ الْقُرْآنَ فَكَانَّمَا شَافَهَنى وَ شَافَهْتُهُ‌[١].

كنوز الحقائق، ص ١٣٢ [ص ١٧ احاديث مثنوى‌]

مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَكَأَنَّمَا أُدْرجَت النُّبُوَّةُ بَيْنَ جَنْبَيْه وَ لَكنَّهُ لَا يُوحَى إلَيْه.

(هر كه ختم قرآن كند گويى كه پيمبرى در درون او مندرج شده با اين تفاوت كه بدو وحى نمى‌رسد.) احياء العلوم، طبع مصر، ج ١، ص ١٩٥ «مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ ... (كسى كه قرآن تلاوت كند)» آمده است. [ص ٥٨٦ شرح مثنوى‌]

______________________________ [١]

عَنْ أَبي عَبْد اللَّه ٧ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّه ٦ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فَكَأَنَّمَا أُدْرجَت النُّبُوَّةُ بَيْنَ جَنْبَيْه وَ لَكنَّهُ لَا يُوحَى إلَيْه.

(هر كه ختم قرآن كند گويى كه پيمبرى در درون او مندرج شده با اين تفاوت كه بدو وحى نمى‌رسد.) كافى ج ٢ ص ٦٠٤ باب فضل حامل القرآن.

و در وسائل‌الشيعة ج ٦ ص ١٩١ باب ١١- باب استحباب كثرة قراءة القرآن ح ٧٧٠٤ احياء العلوم، طبع مصر، ج ١، ص ١٩٥ «مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ ... (كسى كه قرآن تلاوت كند)» آمده است.

[١] - كسى كه قرآن تلاوت كند مانند آن است كه با من به گفت و شنود پرداخته است.