(آن رسول مجتبى وقت نثار) (٤٩٦) (آن ز پايان ديد احمد بود كاو) (٥٤٨) (آن زرى كاين زر از آن زر تاب يافت) (٣٣٤) (آن زرى كه دل از او گردد غنى) (٣٣٤) (آن زليخا از سپندان تا به عود) (٥٩٠) (آن سگى در كو گدايى كور ديد) (٣٦٤) (آن شغالى رفت اندر خُمّ رنگ) (٢٥٩) (آن شنيدستى كه در عهد عمر) (٨٦) (آن شنيدى تو كه در هندوستان) (٢٤٦) (آن شنيدى داستان بايزيد) (٣٧٨) (آن عزيز مصر مى‌ديدى به خواب) (٤٤٧) (آن صحابى زين كفالت شد عيار) (٥٢٤) (آن محمّد خفته و تكيه زده) (٣٣٧) (آن كه از مخزن هفت آسمان) (١٥٠) (آن كه او تن را بدين‌سان پى كند) (١٤٩) (آن كه بى‌يسمع و بى‌يبصر شده است) (١٩٨) (آن كه خوفش نيست چون گويى مترس) (٧٣) (آن كه زيرك‌تر به بو، بشناسدش) (١١١) (آن كه سنّت با جماعت ترك كرد) (٥٣٢) (آن كه عالم بنده گفتش بُدى) (١٠٧) (آن كه فرموده است او اندر خطاب) (٣٣٣) (آن كه كف را ديد سر گويان بود) (٤٨٨) (آن كه گفت إنّى مرضتُ لم تعد) (١٩٨) (آن كه گندم را ز خود روزى دهد) (٢٥٦) (آن كه يابد بوى حق را از يمن) (٢٥٠) (آن نمك كز وى محمّد املح است) (٩٥) (آن يكى نايى كه خوش نى مى‌زده است) (٣٦٠) (آن يكى آمد زمين را مى‌شكافت) (٣٩٢) (آن يكى آمد در درياى بزد) (١٢٨) (آن يكى با دلق آمد از عراق) (٣٣٤) (آن يكى با شمع برمى‌گشت روز) (٤٨٧) (آن يكى بانگش نشور اتقيا) (٣٧٥) (آن يكى بودش به كف در چل درم) (٥٠٧) (آن يكى بى‌چاره مفلس ز درد) (٥٥٥) (آن يكى دبّاغ در بازار شد) (٣٤٧) (آن يكى در خانه‌اى در مى‌گريخت) (٤٨٢) (آن يكى در عهد داود نبى) (٢٧٢) (آن يكى در وقت استنجا بگفت) (٣٨٨) (آن يكى درويش ز اطراف ديار) (٥٧٣) (آن يكى درويش هيزم مى‌كشيد) (٣٥٩) (آن يكى را يار پيش خود نشاند) (٢٧١) (آن يكى زاهد شنود از مصطفى) (٤٧٩) (آن يكى زن شوى خود را گفت هى) (٥٥٤) (آن يكى عاشق به پيش يار خود) (٤٥٦) (آن يكى قُچ داشت از پس مى‌كشيد) (٥٢٦) (آن يكى گستاخ رو اندر هرى) (٤٩٣) (آن يكى مرد دو مو آمد شتاب) (٢٧٠) (آن يكى مرغى گرفت از مكر و دام) (٣٨٩) (آن يكى مى‌زد سحورى بر درى) (٥٣٨) (آن يكى مى‌گفت خوش بودى جهان) (٤٦٤) (آن يكى مى‌گفت خواهم عاقلى) (٢١٧) (آن يكى مى‌گفت در عهد شعيب) (٢٣٧) (آن يكى نايى كه خوش نى مى‌زده است) (٣٦٠)