عَنْ عَليِّ بْن الْحُسَيْن عَنْ أَبيه ٨ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّه ٦ مَا زلْتُ أَنَا وَ مَنْ كَانَ قَبْلي منَ النَّبيِّينَ [وَ الْمُؤْمنينَ (علل الشرائع ج ١ ص ٤٤)] مُبْتَلَيْنَ بمَنْ يُؤْذينَا وَ لَوْ كَانَ الْمُؤْمنُ عَلَى رَأْس جَبَلٍ لَقَيَّضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ يُؤْذيه ليَأْجُرَهُ عَلَى ذَلكَ.

امام سجاد ٧ از پدر بزرگوارش از رسول خدا ٦ نقل مى‌كند كه فرمودند: همواره من و همه پيامبران و مؤمنان پيش از من گرفتار كسانى بوديم كه ما را مى‌آزردند. و اگر مؤمن بر قله كوهى هم برود خداى عزيز و بزرگ كسى را مى‌گمارد كه او را بيازارد تا بر اين امر (بر صبر و پايداريش) پاداشش دهد.

وسائل‌الشيعة ج ١٢ ص ١٢٣ باب ٨٥ ح ١٥٨٣٣.

وَ قَالَ أَميرُ الْمُؤْمنينَ ٧ مَا زلْتُ مَظْلُوماً مُنْذُ وَلَدَتْني أُمِّي.

وسائل‌الشيعة ج ١٢ ص ١٢٣ باب ٨٥- ح ١٥٨٣٣.

امير المؤمنين على ٧ مى‌فرمايد: من همواره از آن موقعى كه از مادر زاده شدم مظلوم بودم.

عَنْ أَمير الْمُؤْمنينَ (عَلَيْه السَّلامُ) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّه (صَلَّى اللَّه عَلَيْه وَ آله): لَوْ كَانَ الْمُؤْمنُ في جُحْر فَأْرَةٍ لَقَيَّضَ اللَّهُ لَهُ مَنْ يُؤْذيه وَ قَالَ: الْمُؤْمنُ مُكَفَّرْ

مشكاةالأنوار ٢٨٨ مؤمن حتى اگر به لانه موشى هم پناه برد خداوند كسى را براى آزردنش مأمور مى‌كند.

و فرمود: مؤمن همواره نسبت به او ناسپاسى مى‌شود.

عَنْ أَبي عَبْد اللَّه ٧ قَالَ: مَا كَانَ وَ لَا يَكُونُ وَ لَيْسَ بكَائنٍ مُؤْمنٌ إلَّا وَ لَهُ جَارٌ يُؤْذيه وَ لَوْ أَنَّ مُؤْمناً في جَزيرَةٍ منْ جَزَائر الْبَحْر لَابْتَعَثَ اللَّهُ لَهُ مَنْ يُؤْذيه.

كافى ج ٢ ص ٢٥١.

از امام صادق ٧ نقل شده كه فرمودند: تا كنون هيچ مؤمني نبوده و نيست و نخواهد بود جز آنكه همسايه‌اى (همنشينى) دارد كه او را مى‌آزارد. و اگر مؤمنى در جزيره‌اى از جزائر دريا باشد خداوند كسى را بر او برمى‌انگيزاند تا آزارش دهد.

عَنْ أَبي عَبْد اللَّه ٧ يَقُولُ: مَا كَانَ وَ لَا يَكُونُ إلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ مُؤْمنٌ إلَّا وَ لَهُ جَارٌ يُؤْذيه.

كافى ج ٢ ص ٢٥٢.

از امام صادق ٧ نقل شده كه فرمودند: تا كنون هيچ مؤمني نبوده و تا روز رستاخيز نخواهد بود جز آنكه همسايه‌اى (همنشينى) او را بيازارد.

[١] - گروهى، بدهكارى را نزد قاضى وقت بردند و مدعى شدند كه وى طلبشان را نپرداخته است. متهم گفت اينها راست مى‌گويند ولى من از آنان مهلت خواسته‌ام تا خانه‌ام را بفروشم و طلبشان را بدهم. چون به هر حال مقدارى مال، خانه، برده و شتر دارم. حاضران همگى گفتند دروغ مى‌گويد او چيزى ندارد و مى‌خواهد ما را سر بگرداند. آن گاه متهم رو به قاضى كرد و گفت شاهد باش كه چگونه اينها بر افلاس من گواهى مى‌دهند. قاضى هم حكم به افلاس وى داد و به شاكيانش گفت او را بر الاغى سوار كنيد و بگردانيد و به همه اطلاع دهيد كه اين شخص مفلس است و كسى نبايد جز به صورت نقدى با وى معامله كند. شب كه شد پياده‌اش كردند. صاحب الاغ آمد و از وى كرايه خواست. مرد جواب داد عجيب است كه از صبح تا كنون موقعيت مرا در نيافته‌اى!( و گر نه چنين درخواستى نمى‌كردى)

[٢] - مؤمن حتى اگر به لانه سوسمارى پناه برد خداوند كسى را براى آزردنش مأمور مى‌كند.

[٣] - مؤمن حتى اگر به يك آبادى در وسط دريا پناه برد خداوند كسى را براى آزردنش مأمور مى‌كند.