(چون بسى ابليس آدم روى هست) (١٩) (چون بغرّد بحر غرّه‌اش كف شود) (٥٣٥) (چون بگويد ايش شاء اللَّه كان) (٤٩٢) (چون بلال از ضعف شد همچون هلال) (٣١٨) (چون پيمبر گفت مؤمن مزهر است) (٥٩٢) (چون تو بابى آن مدينه‌ى علم را) (١٤٥) (چون تو را روز اجل آيد به پيش) (٤٥٤) (چون جواب احمق آمد خامشى) (٣٧٢) (چون حديث امتحان رويى نمود) (٢٦١) (چون خلقتُ الخلق كى يُربح عَلَىّ) (٥١٧) (چون در آمد عزم داوُدى به تنگ) (٣٥٠) (چون در معنى زنى بازت كنند) (١٢١) (چون دمى مردار و ديگر دم سگى) (١٢٢) (چون دوم بار آدمى زاده بزاد) (٣١٨) (چون ز خوابش بر جهانَد گوش كش) (٣٠١) (چون ز ذرّه محو شد نفس و نَفَس) (٥٢٠) (چون زليخا يوسفش بر وى بتافت) (٦٠٣) (چون سجودى يا ركوعى مرد كشت) (٣١٥) (چون سفالين كوزه‌ها را مى‌خرى) (٢٦٠) (چون سگ صياد جنبان كرده دُم) (٢٦٢) (چون سليمان را سراپرده زدند) (٥٨) (چون سليمان نبى شاه انام) (٣٦٧) (چون شدند از منع و نهيش گرم‌تر) (٥٨٧) (چون شدى تو سير مردارى شوى) (١٢٢) (چون شدى من كان للَّه از وَلَه) (٨٩) (چون شعيبى كو كه تا او از دعا) (١٩٣) (چون شكست او بال آن راى نخست) (٣٣٥) (چون شنيدى بعضى اوصاف بلال) (٥٤٢) (چون شود پر مطربش بنهد ز دست) (٥٩٢) (چون شهادت گفت و ايمانش نمود) (٣٨٦) (چون طلب كردى به جد آمد نظر) (١٩٥) (چون طمأنينه است صدق با فروغ) (٥٦٦) (چون طمع بستى تو در انوار هو) (٥٠٦) (چون غرض آمد هنر پوشيده شد) (٢١) (چون غزا ندهد زنان را هيچ دست) (٥٥٥) (چون قريش از گفت او حاضر شدند) (٣٢٧) (چون قضا آورد حكم خود پديد) (٣٦٨) (چون قضا آيد شود تنگ اين جهان) (٢٥٥) (چون قضا آيد طبيب ابله شود) (٤٦٤) (چون قضا آيد فرو پوشد بصر) (١٠٩) (چون قضا آيد نبينى غير پوست) (٥٧) (چون قضا بيرون كند از چرخ سر) (٢٥٦) (چون قناعت را پيمبر گنج گفت) (٤٧٨) (چون كراهت رفت و خود آن مرگ نيست) (٣٣٩) (چون كه آب جمله از حوضى است پاك) (١١٨) (چون كه آن خلّاق شكر و حمد جوست) (٣٦٦) (چون كه استنجا كنى ورد سخن) (٣٨٨) (چون كه استنشاق بينى مى‌كنى) (٣٨٨) (چون كه بى‌رنگى اسير رنگ شد) (١٠٩) (چون كه پايانى ندارد رو اليك) (٢٩٢) (چون كه پرّيد از دهانش حمد حق) (٣١٥) (چون كه حقّ رشّ عليهم نورَهُ) (١٦٠) (چون كه خرگوشى برد شيرى به چاه) (٤٨٢) (چون كه خواه نفس آمد مستعان) (٤٨٩)