«صد هزاران پادشاهان نهان‌		سر فرازانند ز آن سوى جهان‌
نامشان از رشك حق پنهان بماند		هر گدايى نامشان را بر نخواند

مستفاد است از مضمون حديث: [١]

اوْليَائى تَحْتَ قبَابي لَا يَعْرفُهُمْ غَيْري‌[١].

احياء العلوم، ج ٤، ص ٢٥٦، كشف المحجوب هجويرى طبع لنينگراد، ص ٧ [ص ٥٢ احاديث مثنوى‌]

[ «متّحد جانهاى مردان خداست»]

٢٩٢-

«روح او با روح شه در اصل خويش‌		پيش از اين تن بود هم پيوند و خويش‌

مقتبس است از مفاد اين حديث: [٢]

الْارْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَمَا تَعَارَفَ منْهَا ائْتَلَفَ وَ مَا تَنَاكَرَ منْهَا اخْتَلَفَ‌[٢].

مسلم، ج ٨، ص ٤١، بخارى، ج ٢، ص ١٤٧، مسند احمد، ج ٢، ص ٢٩٥، ٥٢٧ جامع صغير، ج ١، ص ١٢١، احياء العلوم، ج ٢، ص ١١١. [ص ٥٢ احاديث مثنوى‌]

[نقض كننده تصميمهاى ما خداست‌]

٢٩٣-

«هست دست راست اينجا ظنِّ راست‌		كاو بداند نيك و بد را كز كجاست‌

______________________________ [١]

عَنْ أَبي جَعْفَرٍ عَنْ آبَائه عَنْ عَليٍّ : قَالَ: إنَّ اللَّهَ أَخْفَى أَرْبَعَةً في أَرْبَعَةٍ أَخْفَى رضَاهُ في طَاعَته فَلَا تَسْتَصْغرَنَّ شَيْئاً منْ طَاعَته فَرُبَّمَا وَافَقَ رضَاهُ وَ أَنْتَ لَا تَعْلَمُ وَ أَخْفَى سَخَطَهُ في مَعْصيَته فَلَا تَسْتَصْغرَنَّ شَيْئاً منْ مَعْصيَته فَرُبَّمَا وَافَقَ سَخَطُهُ (مَعْصيَتَهُ) وَ أَنْتَ لَا تَعْلَمُ وَ أَخْفَى إجَابَتَهُ في دَعْوَته فَلَا تَسْتَصْغرَنَّ شَيْئاً منْ دُعَائه فَرُبَّمَا وَافَقَ إجَابَتَهُ وَ أَنْتَ لَا تَعْلَمُ وَ أَخْفَى وَليَّهُ في عبَاده فَلَا تَسْتَصْغرَنَّ عَبْداً منْ عَبيد اللَّه فَرُبَّمَا يَكُونُ وَليَّهُ وَ أَنْتَ لَا تَعْلَمُ.

وسائل‌الشيعة ج ١ ص ١١٦ باب ٢٨ ح ٢٩١.

امام باقر ٧ از پدرانش از حضرت على ٧ نقل مى‌كند كه فرمودند: به يقين خداوند متعال چهار چيز را در چهار چيز پنهان كرده است: رضايت و خوشنوديش را در فرمانبرداريش نهفته است پس هيچ يك از طاعاتش را كوچك نشمر، چه بسا همان با رضايتش قرين باشد و تو ندانى.

و خشمش را در نافرمانيش نهفته است پس هيچگاه معصيتى را كوچك نشمر، چه بسا همان با خشمش قرين باشد و تو ندانى.

و اجابت و قبولش را در دعايش پنهان كرده پس هيچگاه دعايى را كوچك نشمر، چه بسا همان با اجابتش قرين باشد و تو ندانى.

و دوستش را در ميان بندگانش پنهان كرده پس هيچگاه كسى را كوچك نشمر، چه بسا همان ولى و دوست خدا باشد و تو ندانى.

[٢]

قَالَ النَّبيُّ ٦: الْارْوَاحُ جُنُودٌ مُجَنَّدَةٌ فَمَا تَعَارَفَ منْهَا ائْتَلَفَ وَ مَا تَنَاكَرَ منْهَا اخْتَلَفَ.

من لا يحضره الفقيه ج ٤ ص ٣٨٠

[١] - حديث قدسى: دوستان من زير سقف و گنبدهاى خاص من به سر مى‌برند و كسى جز من از آنان خبر ندارد.

[٢] - ارواح به منزله تجمعى از لشكريانند. هر كدامشان با هم آشنا باشند بينشان الفت و انس برقرار مى‌شود و آنان كه ناآشنايند از هم دور مى‌شوند.