«گفت پيغمبر كه حق فرموده است‌		قصد من از خلق احسان بوده است‌
آفريدم تا ز من سودى كنند		تا ز شهدم دست آلودى كنند
نى براى آن كه من سودى كُنم‌		و از برهنه من قبايى بر كَنم‌

مسند آن در ذيل شماره (٣١٥) مذكور افتاد. [١] [ص ٦٤ احاديث مثنوى‌]

[هم هدايت هم ضلالت از خداست‌]

٣٤٦-

«گفت ابليسش گشا اين عَقد را		من محَكّم قلب را و نقد را
امتحان شير و كلبم كرد حق‌		امتحان نقد و قلبم كرد حق‌

مستفاد است از مضمون اين روايت:

بُعثتُ دَاعياً وَ مُعَلِّماً وَ لَيسَ الَيَّ منَ الهُدَى شَي‌ءٌ وَ جُعلَ ابليسُ مُزيِّناً وَ لَيسَ لَهُ منَ الضَّلَالَةَ شَي‌ءٌ[٢].

اللآلى المصنوعة، ج ١، ص ٢٥٤ [ص ٦٤ احاديث مثنوى‌]

______________________________ [١] مقتبس است از مفاد اين روايت:

يَقُولُ اللَّهُ عَز وَ جَلَّ انَّمَا خَلَقْتُ الْخَلْقَ ليَرْبَحُوا عَلَىَّ وَ لَمْ اخْلُقْهُمْ لارْبَحَ عَلَيْهمْ (١).

و به صورت ذيل جزء سخنان امير المؤمنين على- ٧- نقل شده است:

يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: يَا ابْنَ آدَمَ لَمْ أَخْلُقْكَ لأَرْبَحَ عَلَيْكَ إنَّمَا خَلَقْتُكَ لتَرْبَحَ عَلَيَّ فَاتَّخذْني بَدَلًا منْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ، فَإنِّي نَاصرٌ لَكَ منْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ. (٢).

شرح نهج البلاغه، ج ٢٠، ص ٣١٩ ح ٦٦٥.

[ص ٥٨ احاديث مثنوى‌] (١) خداى- عز و جل- مى‌فرمايد: جز اين نيست كه مردم را خلق كردم تا از من بهره‌مند شوند و خلقشان نكردم براى اين كه من از آنان بهره گيرم.

(٢) خداوند متعال مى‌فرمايد: اى انسان تو را نيافريدم تا از تو بهره گيرم، بلكه تو را آفريدم تا از من بهره‌مند شوى. بنا بر اين به جاى هر كس و هر چيز به من روى آور، كه به يقين من در هر چيز يار و ياور توام.

[١] - براى اقامه نماز بشتابيد قبل از آن كه وقتش را از دست بدهيد و براى توبه كردن نيز بشتابيد قبل از آن كه مرگ فرا رسد.

[٢] -( پيامبر- ص- فرمود:) من دعوت كننده( به اسلام) و معلم برانگيخته شده‌ام در حالى كه هدايت از من نيست( از خدا است) و ابليس هم زينت دهنده( گناه به مردم) است در حالى كه ضلالت از او نيست( از خدا است.)