احاديث و قصص مثنوى - فروزانفر، بديع الزمان - الصفحة ٢٩٣ - سجده كردن را بياموز از رسول
[عمر خود را در چه پايان بردهاى؟]
٤٥٠-
|
«حق همىگويد چه آوردى مرا |
اندر اين مُهلت كه دادم من تو را |
|
|
عمر خود را در چه پايان بردهاى |
قُوت و قوّت در چه فانى كردهاى |
|
|
گوهر ديده كجا فرسودهاى |
پنج حسّ را در كجا پالودهاى |
|
مقتبس است از كلام مولاى متقيان على- ٧- كه جزء احاديث نبوى نيز آمده:
لَا يَزُولُ قَدَمُ ابن آدَمَ حَتّى يُسأَلَ عَن عُمره فيمَ افنَاهُ وَ عَن شَبَابه فيمَ ابلَاهُ وَ عَن مَاله من اينَ اكتَسَبَهُ وَ فيمَ انفَقَهُ وَ عَمَّا عَملَ فيمَا عَلمَ[١].
شرح نهج البلاغه، ج ٤، ص ٥٣٢ [ص ٨٥ احاديث مثنوى]
[سجده كردن را بياموز از رسول ٦]
٤٥١-
|
«بچّه بيرون آر از بيضه نماز |
سر مزن چون مرغ بىتعظيم و ساز |
|
مستفاد است از اين روايت:
[١]
نَهَانى (رَسُولُ اللَّه) عَن نَقرَةٍ كَنَقرَة الدِّيك وَ اقعَاءٍ كَإقعَاء الكَلب وَ التفَاتٍ كَالتفَات الثَّعلَب[٢].
مسند احمد، ج ٢، ص ٣١١ و با تفاوت مختصر ص ٢٦٥
نَهَى رَسُولُ اللَّه (صَلّى اللَّهَ عَلَيه وَ آله وَ سَلَّمَ) عَن نَقرَة الغُرَاب وَ افترَاش السَّبُع وَ ان يُوطنَ الرَّجُلُ المَكَانَ كَما يُوطنُهُ البَعيرُ[٣].
مستدرك حاكم، ج ١، ص ٢٢٩، جامع صغير، ج ٢، ص ١٩٢ نيز رجوع كنيد به:
اللآلى المصنوعة، ج ٢، ص ٣٧٩، ٣٨١ [ص ٨٦ احاديث مثنوى]
______________________________ [١]
عَنْ أَبي جَعْفَرٍ : قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّه ٦ جَالسٌ في الْمَسْجد إذْ دَخَلَ رَجُلٌ فَقَامَ يُصَلِّي فَلَمْ يُتمَّ رُكُوعَهُ وَ لَا سُجُودَهُ فَقَالَ ص نَقَرَ كَنَقْر الْغُرَاب لَئنْ مَاتَ هَذَا وَ هَكَذَا صَلَاتُهُ- لَيَمُوتَنَّ عَلَى غَيْر ديني.
از امام باقر ٧ منقول است كه مىفرمايد: روزى رسول خدا ٦ در مسجد نشسته بود مردى وارد شد و به نماز ايستاد و ركوع و سجدهاش را تند و ناقص انجام مىداد، رسول خدا ٦ فرمودند: مانند كلاغ نوك بر زمين زد؛ اگر اين شخص بميرد و نمازش اينگونه باشد به غير دين من مرده است.
فروع كافى، ج ٣، ص ٢٦٨، ح ٦
[١] -( روز قيامت) آدمى قدم از قدم بر نمىدارد مگر اين كه از او سؤال مىشود عمرش را چگونه پايان برده و جوانيش را در چه صرف كرده است. ثروتش را از كجا به دست آورده و در چه راهى هزينه كرده است. و عملش نسبت به آنچه آموخته است چگونه بوده است.
[٢] - رسول خدا٦ از انجام سه چيز( در نماز) مرا نهى كرد: اول اين كه سجدهام با شتاب باشد همچون نوك زدن خروس. دوم اين كه به شكل و هيئت سگ بنشينم. و سوم اين كه مانند روباه به اين طرف و آن طرف روى برگردانم.
[٣] - رسول خدا٦ نهى كرد: از اين كه كسى در نماز سجدهاش با عجله باشد مانند نوك زدن كلاغ. با آرنج روى زمين پهن شود همچون درندگان. و در جاى خود زمينگير شود مانند شتر.