اى عجب كز آتش بى‌زينهار		بسته مى‌آريمتان تا سبزه‌زار
از سوى دوزخ به زنجير گران‌		مى‌كشَمتان تا بهشت جاودان‌

مقتبس است از مفاد خبر ذيل:

عَجِبَ رَبُّنَا مِن قَومٍ يُقَادُونَ الَى الجَنَّةِ فِي السَّلَاسِلِ.

[١] [مراجعه شود به رديف ٥٣٢] مسند احمد، ج ٢، ص ٣٠٢، ٤٠٦، جامع صغير، ج ٢، ص ٥٧ [ص ١٠٣ احاديث مثنوى‌]

[مرگ انسانها بُوَد نقل مكان‌]

٥٤٢-

«چون كراهت رفت خود آن مرگ نيست‌		صورت مرگست نُقلان كردنى است‌

مستفاد از اين روايت است:

يَا اهلَ الخُلُود وَ يَا اهلَ البَقَاء انَّكُم لَم تُخلَقُوا للفَناء وَ انَّمَا تَنتَقلُونَ من دَارٍ إلى دَارٍ كَمَا نُقلتُم منَ الاصلَاب إلَى الارحَام‌[١].

اللآلى المصنوعة، ج ٢، ص ٣٥٩ و در مجموعه ورّام ج ٢ ص ٢٤٣ نيز نقل شده است.

و عبد اللطيف عباسى گويد كه اشاره به اين خبر است:

الَا انَّ اوليَاءَ اللَّه لَا يَموُتُونَ بَل يَنقَلُونَ من دَارٍ الَى دَارٍ[٢].

لطائف معنوى، ص ١٦٩ و در بحار الأنوار ج ٦ ص ٢٠٧ بجاى اولياء الله، انبياء الله نقل كرده است.

[ص ١٠٣ احاديث مثنوى‌]

[آن كه وقف شود حق با وى است‌]

٥٤٣-

«دوست حق است و كسى كش گفت او		كه تويى آن من و من آن تُو

______________________________ [١] مأخذ آن حديثى است كه در ربيع الابرار، باب التعجب نقل شده است:

وَ عَنهُ ٦ عَجَبَ رَبُّنَا مِن قَومٍ يُقَادُونَ الَى الجَنَّةِ فِى السَّلَاسِلِ وَ هُم كَارِهُونَ (١).

(١) از رسول خدا ٦ نقل شده كه خداوند از گروهى در شگفت است كه آنان را با غل و زنجير به بهشت مى‌برند! و اين (اسارت) برايشان ناخوشايند است.

(اشاره به كفارى است كه اسير مسلمانان شده بودند.) و بعضى از شارحان مثنوى مضمون آن را با گفت و گوى بنى قريظه و كعب بن اسد مناسب شمرده‌اند و آن قصه را در سيره ابن هشام، ج ٣، ص ٢٥٩ مى‌توان ديد.

[ص ١٢٥ قصص مثنوى‌]

[١] - اى انسانها، شما جاودانه‌ايد و براى فانى شدن خلق نشده‌ايد. فقط از خانه‌اى به خانه ديگر نقل مكان مى‌كنيد. همان طورى كه از پشت پدر به رحم مادر منتقل شده‌ايد.

[٢] - بدانيد كه دوستان خدا نمى‌ميرند. فقط از خانه‌اى به خانه ديگر نقل مكان مى‌كنند.