احاديث و قصص مثنوى - فروزانفر، بديع الزمان - الصفحة ٧٠٧ - «گ»
(گرچه نفس واحديم از روى جان) (٤٧١) (گر دو عالم پر شود مر مست يار) (٥٣٥) (گر رسد جذبه خدا آب مَعين) (٤٧٠) (گر ز بغداد و هرى يا از رىاند) (٥٢٢) (گر ز جبرش آگهى زاريت كو) (٢٩) (گر زليخا بست درها هر طرف) (٤٥٥) (گر شود ذرّات عالم حيله پيچ) (٢٥٦) (گر شود عالم پر از خون مال مال) (٢٣٧) (گرگ اغلب آن گهى گيرا بود) (٥٣١) (گرمتر شد مرد زان منعش كه كرد) (٣١٢) (گر معلَّم گشت اين سگ هم سگ است) (٦٠٤) (گر نباشد سايه او بر تو گول) (١٢٤) (گر نباشد يارى ديوارها) (٥٣٢) (گر نبودى خصم و دشمن در جهان) (٣٦٥) (گر نگشتى ديو جسم آن را اكول) (٤٣٢) (گر وطن خواهى گذر آن سوى شط) (٣٨٧) (گشت با عيسى يكى ابله رفيق) (١٥٨) (گشته باشد همچو سگ قى را اكول) (٥٨٢) (گفت آرى گر توكل رهبر است) (٤٣) (گفت آن كه هست خورشيد ره او) (٤١٢) (گفت آيينه گنه از من نبود) (٢٢٤) (گفت ابليسش گشا اين عَقد را) (٢٢٣) (گفت ابليس لعين داد ار را) (٤٤٧) (گفت اذا جاء القضا ضاق الفضا) (٢٥٥) (گفت استاد احولى را كاندر آ) (٢٠) (گفت استر با شتر اى خوش رفيق) (٢٨٢) (گفت اطفال مناند اين اوليا) (٢٤٩) (گفت اگر رانند اين را بر زبان) (١٥٢) (گفت الدّينُ النّصيحه آن رسول) (٣٢٦) (گفت الصَّدقه مَرَدٌّ للبَلا) (٥٦٦) (گفت المرءُ مَعَ مَحبُوبه) (٤٤٢) (گفت او را هين بپر اندر پىام) (٤٢٣) (گفت اه چون حكم راند بىدلى) (٢٢٧) (گفت اى زن تو زنى يا بو الحزن) (١٠٤) (گفت اى موسى كدام است آن چهار) (٣٩٤) (گفت اين معكوس مىگويى بدان) (٤٧٨) (گفت اى نور حق و دفع حرج) (١٠) (گفت اى ياران من قسمت كنيد) (٤٢٩) (گفت اى يحيى بيا در من گريز) (٨٤) (گفت بنما جزء جزء از فوق و پست) (٤١٦) (گفت بوى بو العجب آمد به من) (٣٧٨) (گفت پيغمبر به آواز بلند) (٤٣) (گفت پيغمبر بكن اى راى زن) (٥١) (گفت پيغمبر به اعرابىّ ما) (١٣٥) (گفت پيغمبر به گوش چاكرم) (١٤٧) (گفت پيغمبر خداش ايمان نداد) (١٧٤) (گفت پيغمبر ركوع است و سجود) (٤٧١) (گفت پيغمبر ز سرماى بهار) (٩٦) (گفت پيغمبر ز غيب اين را جلى) (٤٣١) (گفت پيغمبر سپهدار غيوب) (٣٢٧) (گفت پيغمبر شما را اى مهان) (٢٩١) (گفت پيغمبر صباحى زيد را) (١٣٩) (گفت پيغمبر عداوت از خرد) (٢٠٥) (گفت پيغمبر على را كاى على) (١٢٥)