(هر نبىّ‌اى اندر اين راه درست) (٥٣٢) (هادى راه است يار اندر قدوم) (٥٦٨) (هان كدام است آن عذاب اى معتمد) (٤٤٤) (هديه بلقيس چل استر بُده است) (٣٥٥) (هر چه كردم جمله ناكرده گرفت) (٤٧٤) (هر دمش صد نامه صد پيك از خدا) (٧٧) (هر دو پا شست و به موزه كرد راى) (٣١١) (هر شبى تا روز ز اين شوق هدى) (٣٩٦) (هر صباحى چون سليمان آمدى) (٣٦٧) (هر طعامى كاوريدندى به وى) (١٨٨) (هر كسى را بهر كارى ساختند) (٢٧٩) (هر كسى را خدمتى داده قضا) (٥١٩) (هر كه او بنهاد ناخوش سنّتى) (٣٢) (هر كه او چل گام كورى را كشيد) (٣٧١) (هر كه او عاقل بود او جان ماست) (٣٨١) (هر كه با اهل كسان شد فسق جو) (٥١٤) (هر كه بنهد سنّت بد اى فتى‌) (٤٦٩) (هر كه ترسيد از حق و تقوا گزيد) (٧٢) (هر كه جز ماهى ز آبش سير شد) (١) (هر كه خواهد كه ببيند بر زمين) (٥٣٧) (هر كه چيزى جست بى‌شك يافت او) (٦٠٥) (هر كه را سوزيد دوزخ در قَوَد) (٥١٦) (هر كه رنجى ديد گنجى شد پديد) (٤٧١) (هر كه سازد ز اين جهان آب حيات) (٤٤٢) (هر كه گويد كو قيامت اى صنم) (٣٧١) (هر مرض دارد دوا مى‌دان يقين) (٤٦٤) (هر نبىّ‌اى اندر اين راه درست) (٥٣٢) (هر نفس نو مى‌شود دنيا و ما) (٥٦) (هر ولى را نوح و كشتيبان شناس) (٥٥٩) (هر يكى در پرده‌اى موصول خوست) (٤١٨) (هر يكى ديوار اگر باشد جدا) (٥٣٢) (هست آن پندارد او زيرا به راه) (٤١٨) (هست الوهيّت رداى ذو الجلال) (٤٣٨) (هست تسبيحت بخار آب و گل) (٣٨) (هست تنهايى به از ياران بد) (٥٢٩) (هست پيدا آن به پيش چشم دل) (٤٥٥) (هست جنّت را ز رحمت هشت در) (٣٩٣) (هست دست راست اينجا ظنّ راست) (١٨١) (هشت جنّت گر در آرم در نظر) (٤٨٣) (هم از آن ده يك زنى از كافران) (٣١١) (هم از اين بدبختى خلق آن جواد) (٥٦٠) (هم تو گفتستى و گفت تو گوا) (٣٨٤) (همچنان كان زاهد اندر سال قحط) (٤٠٩) (همچنان كه سهل شد ما را حَضَر) (٢٧٩) (همچنان كه گفت آن يار رسول) (٤٩٦) (همچنان كه وسوسه و وحى الست) (٣١٦) (همچنين از پشّه‌گيرى تا به پيل) (١٠٣) (همچنين باد اجل با عارفان) (٣٧) (همچنين تأويل قد جفّ القلم) (٤٩٢) (همچنين حبّ الوطن باشد درست) (٣٨٩) (همچنين دنيا اگر چه خوش شكفت) (٣٧٤) (همچنين دنيا كه حلم نائم است) (٤١٧)