(النّبىُّ قد ركب معرَوريا) (١٧٧) (امتحان خود چو كردى اى فلان) (٣٤٨) (امتحان شير و كلبم كرد حق) (٢٢٣) (امّت مرحومه ز اين رو خواندمان) (١٣١) (امّت وحدى يكى و صد هزار) (١٤٥) (اندر آ كازاد كردت لطف حق) (١٤٧) (اندر آمد پيش پيغمبر ضرير) (٥٣٥) (اندر آمد شادمان در راه مرد) (١٤) (اندر آن وادى گروهى از عرب) (٣٠٩) (اندرين فسخ عزايم و اين همَم) (٥٩٣) (اندر اين كون و فساد اوستاد) (٣٧٤) (اندر اين معنى بگويم قصّه‌اى) (٣٠٦) (اندرون توست آن طوطى نهان) (٨٠) (انبيا با دشمنان بر مى‌تنند) (٣٤٣) (انّ في الجوع طعاماً وافرا) (٤٣٢) (انّهم تحت قبابى كامنون) (٣١٩) (او ادب ناموخت از جبريل راد) (٤٠٤) (او جميل است و محبٌّ للجمال) (١٥٦) (او جواب خويش بگرفتى از او) (٥٣) (او چو بيند خلق را سرمست خويش) (٨٥) (او خروس آسمان بوده ز پيش) (٤٦٩) (او دلت را بر دو صد سودا ببست) (٣٣٥) (او ز يك رنگى عيسى بو نداشت) (٢٦) (او مرا غمّاز كرد و راست گو) (٢٢٤) (او مگر ينظر بنور اللَّه بُوَد) (١٤٠) (او نداند كه هزاران را چو او) (٨٥) (او همى‌شد اژدها اندر عقب) (٢٦٣) (اى برادر بود اندر ما مضى‌) (٢٥٢) (اى برادر چون ببينى قصر او) (٧٠) (اى بخورده خون من هفتاد سال) (٩٩) (اى بسا شيرين كه چون شكر بود) (١١١) (اى بسا مخلص كه نالد در دعا) (٥٩٣) (اى بلال خوش نواى خوش صهيل) (٤٣٠) (اى تو را باور نيايد مصطفى) (٥٥١) (اى حيات عاشقان در مردگى) (٨١) (اى خدا بنماى تو هر چيز را) (٤٦٥) (اى خدايا ممسكان را در جهان) (٩٩) (اى خداى راز دان خوش سخن) (٣٦٩) (اى خنك آن را كه پيش از مرگ مرد) (٣٦٩) (اى خنك آن را كه ذات خود شناخت) (٤٩٨) (اى خنك آن را كه ذلّت نفسه) (٣٢٣) (اى خنك آن را كه ذلّت نفسه) (٤٠٠) (اى خنك آن كس كه نفسش نر بُوَد) (٤٨١) (اى دو صد بلقيس حلمت را زبون) (٣٦٠) (اى زبان هم آتش و هم خرمنى) (٨٠) (اى شده اندر سفر با صد رضا) (١٥) (اى شهان كشتيم ما خصم برون) (٦٣) (اى ضياء الحق حسام الدين بيار) (٢٤٥) (اى عجب كز آتش بى‌زينهار) (٣٣٩) (اى كه تو از ظلم چاهى مى‌كَنى) (٦٢) (اى كه عقلت بر عطارد دق كند) (٣٢٤) (اى مغفّل رشته‌اى بر پاى بند) (٢٥٤) (ايمنان را من بترسانم به علم) (٣٣٤) (اين بدان ماند كه خرگوشى بگفت) (٣٠٢)