كُلُّ الكِذبِ يُكتَبُ عَلَى ابنِ آدَمَ الَّا ثَلَاثٌ الرَّجُلُ يَكذِبُ فِي الحَربِ فَانَّ الحَربَ خُدعَةٌ وَ الرَّجُلُ يَكذِبُ المَرأَةَ فَيُرضِيهَا وَ الرَّجُلُ يَكذِبُ بَينَ الرَّجُلَينِ لِيُصلِحَ بَينَهَمُا[٢].

جامع صغير، ج ٢، ص ٩١ و با تفاوت در عبارت- احياء العلوم، ج ٢، ص ١٣٨ و ج ٣، ص ٩٧. [ص ٨٧ احاديث مثنوى‌]

[فاجران افشاگر جُرم خودند]

٤٦٠-

«ظلم مستور است در اسرار جان‌		مى‌نهد ظالم به پيش مردمان‌

مناسب است با مضمون اين خبر:

كُلُّ امَّتى مُعَافىً الَّا المُجَاهرَ الَّذي يَعمَلُ العَمَلَ باللَّيل فَيستُرُهُ رَبُّهُ ثُمَّ يُصبحُ فَيَقُولُ يَا فلَانُ انِّى عَملتُ البَارحَةَ كَذا وَ كَذا فَيَكشفُ سترَ اللَّه عَزَّ وَ جَلَ‌[٣].

جامع صغير، ج ٢، ص ٩١ [ص ٨٨ احاديث مثنوى‌]

______________________________ [١]

حُبِّبَ إلَىَّ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ وَ جُعلَ قُرَّةُ عَينى في الصَّلَاة (١).

مستدرك الوسائل ج ١ ص ٤١٩ باب ٥٩ و بحار الأنوار ج ٨٧ ص ٣٤٣ باب ١٠ و مسند احمد، ج ٣، ص ١٢٨، ١٩٩، و در خصال ص ١٦٥ ح ٢١٨ و جامع صغير، ج ١، ص ١٤٥ با تعبير: حُبِّبَ إلَىَّ من دُنيَاكُم.

حُبِّبَ إلَىَّ من الدُّنيَا ثَلَاثُ النِّسَاءُ وَ الطِّيبُ وَ قُرَّةُ عَيني في الصَّلَاة (٢).

وسائل الشيعة ج ٢ ص ١٤٣ باب ٨٩ و بحار الأنوار ج ٧٣ ص ١٤١ و احياء العلوم، ج ٢، ص ٢١ [ص ٦٨ احاديث مثنوى‌]

قَالَ النَّبيُّ ٦: جُعلَتْ قُرَّةُ عَيْني في الصَّلاة وَ كَانَ يَقُولُ: أَرحْنَا يَا بَلالُ‌

(رسول خدا ٦ فرمود: روشنى چشم من در نماز نهاده شده است و همواره مى‌فرمود: اى بلال (با اذان گفتنت) به ما آرامش بده) بحارالأنوار ج ٧٩ ص ١٩٣ باب ١- فضل الصلاة و عقاب تاركها.

يَا بلَالُ ارحْنَا بالصَّلَاة (٣).

مسند احمد، ج ٥، ص ٣٦٤ و ٣٧١ و با لفظ:

قُمْ يَا بلَالُ فَارحْنَا بالصَّلاة

(٤). و نيز:

كانَ يَقُولُ يَا بَلَالُ رَوِّحْنَا

(٥). و همچنين:

يَا بلالُ اقم الصَّلَاةَ ارحْنَا بهَا

(٦). در كنوز الحقائق، ص ٩١ و ١٠٦ و ١٦٩ مذكور است. [ص ٢١ احاديث مثنوى‌] (١) زنان و بوى خوش مورد علاقه منند و روشنايى چشمم در نماز است.

(٢) من از دنياى شما به سه چيز علاقه دارم: بوى خوش، زنان و روشنايى چشم من در نماز است.

(٣) اى بلال با (ترتيب دادن) نماز، به ما آرامش ده.

(٤) اى بلال برخيز (و اذان بگو) تا با ورود در نماز آرامش يابيم.

(٥) [پيامبر] مى‌فرمود اى بلال (با ترتيب دادن نماز) به ما آرامش ده.

(٦) اى بلال نماز را بر پا دار تا بدين وسيله آرامش يابيم.

[٢] اشاره به حديث ذيل است:

قَالَ رَسُولُ اللَّه ٦ و سلم الْحَربُ خُدعَةٌ.

من لا يحضره الفقيه ج ٤، ص ٣٧٨، ح ٥٧٩٤ و مسلم، ج ٥، ص ١٤٣

عَنْ عَليِّ بْن أَبي طَالبٍ ٧ قَال: قَالَ رَسُولُ اللَّه ٦ و سلم: لَا يَصْلُحُ الْكَذبُ إلَّا في ثَلَاثَة مَوَاطنَ: كَذب الرَّجُل لامْرَأَته وَ كَذب الرَّجُل يَمْشي بَيْنَ الرَّجُلَيْن ليُصْلحَ بَيْنَهُمَا وَ كَذب الْإمَام عَدُوَّهُ فَإنَّمَا الْحَرْبُ خُدْعَةٌ.

الجعفريات ص ١٧٠ و مستدرك الوسائل ج ٩ ص ٩٤ ح ١٠٣١٦ و جامع صغير، ج ٢، ص ٩١ و با تفاوت در عبارت- احياء العلوم، ج ٢، ص ١٣٨ و ج ٣، ص ٩٧. [ص ٨٧ احاديث مثنوى‌]

[١] - از ابو هريره نقل شده كه پيامبر خدا٦ فرمود لازمه جنگ فريفتن و اغفال دشمن است.

[٢] - دروغ آدمى تماماً عليه او به ثبت مى‌رسد مگر در سه مورد: ا- وقتى كه در برخورد با دشمن باشد- كه لازمه جنگ، فريفتن و اغفال دشمن است- ٢- وقتى كه براى جلب رضايت همسرش باشد. ٣- وقتى كه براى اصلاح بين دو نفر باشد.

[٣] - همه امت من- هر چند گنه كار باشند- مورد عفو خداوند قرار مى‌گيرند به جز افشا كننده گناه. آن كسى كه عملى را در شب مرتكب شده و خداوند عملش را پوشانده است. ولى صبح كه فرا مى‌رسد به اين و آن خطاب مى‌كند و مى‌گويد من شب گذشته چنين و چنان كردم. او با اين كارش از ستّاريّت خداى- عزّ و جلّ- محروم مى‌گردد.