احاديث و قصص مثنوى - فروزانفر، بديع الزمان - الصفحة ١٥ - گاه به رغم سعى حاصل تدبير ضرر است
[گاه به رغم سعى حاصل تدبير ضرر است]
٢٤-
|
«اسب تازى بر نشست و شاد تاخت |
خونبهاى خويش را خلعت شناخت |
|
|
اى شده اندر سفر با صد رضا |
خود به پاى خويش تا سوء القضا [١] |
|
مقتبس است از مضمون جمله ذيل:
وَ رُبَّ سَاعٍ فى مَا يَضُرُّهُ[١] از نصايح امير المؤمنين على- ٧ كتاب المبين تأليف حاج محمد خان كرماني طبع ايران ج ٢ ص ٤٨١ نقل از نهج البلاغة و مناسب آن جمله ذيل است:
يُقَدِّرُ الْمُقَدِّرُونَ وَ الْقَضَاءُ يَضْحَكُ.[٢]
ربيع الابرار باب الطمع و الرجاء
______________________________ [١]
قَالَ عَليٌّ عَلَيْه السَّلامُ: وَ رُبَّ سَاعٍ فى مَا يَضُرُّهُ (١)
. از نصايح امير المؤمنين على- ٧ در نهج البلاغة صفحه ٤٠٢.
(١) حضرت على ٧ مىفرمايد: چه بسا تلاشگرى كه كوشش وى به زيانش تمام مىشود.
قَالَ عَليٌّ عَلَيْه السَّلامُ: ٠٠٠ وَ اعْلَمْ أَنَّهُ رُبَّ أَمْرٍ قَدْ طَلَبْتَ فيه هلاكُ دينكَ لَوْ أُوتيتَهُ. (٢)
شرح نهج البلاغة جلد ٦ صفحه ١٩٣ (٢) حضرت على ٧ مىفرمايد: بدان، براستى چه بسيار امورى كه خواهان آن هستى و حال آنكه نابودى دينت در آن است اگر بدان دست يابى.
و مناسب آن جمله ذيل است:
قَالَ الْحَسَنُ عَلَيْه السَّلامُ: لَوْ رَأَيْتَ الْأَجَلَ وَ مَسيرَهُ لَنَسيتَ الْأَمَلَ وَ غُرُورَهُ وَ يُقَدِّرُ الْمُقَدِّرُونَ وَ الْقَضَاءُ يَضْحَكُ. (٣)
شرحنهجالبلاغة جلد ١٨ صفحه ١٢٧ (٣) امام حسن مجتبى ٧ مىفرمايد: اگر مرگ و مسير آن را مىديدى براستى آرزو و نيرنگهايش را به فراموشى مىسپردى. و برنامه ريزان تدبير مىكنند در حالى كه سرنوشت به تدبيرشان مىخندد!.
قَالَ عَلَيْه السَّلام: كَمْ منْ أَكْلَةٍ مَنَعَتْ أَكَلَاتٍ. (٣)
نهجالبلاغة صفحه ٥٠١ حديث ١٧١ (٤) حضرت على ٧ مىفرمايد: چه بسا كه لقمهاى صاحبش را از خوراكهاى بيشتر باز داشته است.
و اين قطعه كه در (البيان و التبيين) طبع مصر، ج ٣، ص ١١٩ ديده مىشود هم اشاره بدين مضمون است:
|
وَ كَمْ منْ اكْلَةٍ مَنَعَتْ اخَاهَا |
بلَذَّة سَاعَةٍ اكَلَاتُ دَهْر |
|
|
وَ كَمْ منْ طَالبٍ يَسْعَي لشَىْءٍ |
وَ فيه هَلَاكُهُ لَوْ كَانَ يَدْري[٣] |
|
[ص ٣ احاديث مثنوى] سوء القضا تعبيرى است مستفاد از حديث
«عَنْ أَبى هُرَيْرَةَ انَّ النَّبىَّ ٦ كَانَ يَتَعَوَّذُ منْ سُوء الْقَضَاء وَ منْ دَرْك الْأَعْدَاء وَ منْ جُهْد الْبَلَاء[٤].
صحيح مسلم، چاپ مصر، ج ٨، ص ٧٦ [ص ١٠٧ شرح مثنوى]
[١] - چه بسا تلاشگرى كه كوشش وى به زيانش تمام مىشود.
[٢] - برنامه ريزان تدبير مي كنند در حالي كه سرنوشت به تدبيرشان مي خندد!
[٣] - چه بسا كه لقمهاى با لذتى زودگذر، صاحبش را از خوراكهاى بيشتر باز داشته است. و چه بسا انسان براى به دست آوردن چيزى تلاش مىكند( ولى نمىداند) و اى كاش مىدانست كه در اين تلاش نابودى خود را خواسته است.
[٤] - ابوهريره نقل كرده است كه حضرت رسول٦ همواره از اين سه به خدا پناه مىبرد: قضاى بد، تسلّط دشمن و بلاى سخت