على (ع)- شما خوب بعهدنامه خود وفادار هستيد آن عهدنامه ملعونى كه در خانه كعبه روى آن پيمان بستيد كه اگر خدا محمد را كشت يا ميرانيد اين امر خلافت را از ما خاندان دريغ داريد.

ابو بكر- تو از كجا اين را دانستى؟ ما كه از اين مطلب ترا آگاه نكرديم.

على (ع)- اى زبير، اى سلمان با تو هستم اى مقداد شما را بخدا و اسلام يادآورى ميكنم شما شنيديد كه اين را رسول خدا (ص) بمن مى‌فرمود كه فلان و فلان تا اين پنج تن را شمرد ميان خود نامه‌اى نوشتند و پيمانى بستند بر اين كارى كه كردند؟

زبير و سلمان و مقداد يك زبان- آرى بخدا كه ما شنيديم رسول خدا (ص) اين را ميفرمود و تو در برابر گفتى يا رسول اللَّه پدر و مادرم قربانت هر گاه چنين شود ميفرمائى من چه كنم؟ در پاسخ تو فرمود: اگر ياورى يافتى در برابر آنها با آنها مجاهده كن و آنها را بر كنار كن و اگر ياورانى نيافتى با آنها بيعت كن و خونت را حفظ كن.

على (ع)- بخدا اگر آن چهل كسى كه با من بيعت كردند وفا كرده بودند با تو (اى ابى بكر) مبارزه ميكردم.

بخدا آرى بخدا هيچ كدام از نسل شما تا روز قيامت بخلافت نرسند سپس پيش از بيعت كردن فرياد كشيد

يا ابن‌ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي‌

- اى پسر مادرم اين مردم مرا ناتوان شمردند و نزديك شد مرا بكشند سپس دست ابى بكر را گرفت و بيعت كرد با زور و بزبير هم فرمود بيعت كند.

٣٢٢-

از ابن ابى يعفور گويد: امام صادق (ع) فرمود: راستى زنازاده بكار گماشته شود اگر كار نيك كند پاداش آن را دارد و اگر كار بد كند سزاى آن را دارد.

شرح‌

- از مجلسى ره- «قوله‌

ان عمل خيرا جزى به‌

» ظاهرش اينست كه حكم بكفر زنازاده نمى‌شود بلكه او را بانجام كارها فرمان دهند اگر كار ثواب كند پاداش دارد و اگر كار بد كند كيفر برد چنانچه ميان اصحاب مشهور است و اين حكم منافات ندارد با اخبارى كه دلالت دارند بر اينكه زنازاده باختيار خود كارى كند كه بدوزخ رود زيرا اين حديث بيان ظاهر حال او است و آن اخبار بيان سرانجام كار او است.

٣٢٣-

از عبد الرحمن بن أبى عبد اللَّه گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود: رسول خدا (ص) از اتاق خود بدرآمد و مروان و پدرش از پشت در گفتار او را گوش مى‌گرفتند و استراق سمع‌