ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩١ - ٤٦٤

در آداب مسافرت و رفيقان سفر

٤٦٣-

از اسماعيل بن جابر گويد من در مكه خدمت امام صادق (ع) بودم كه پيكى از مدينه نزد او آمد و امام باو فرمود با كى همسفر بودى؟ گفت من تنها آمدم و با كسى همسفر نشدم و امام صادق (ع) فرمود اگر در اين باره بتو سابقه‌اى داده بودم تو را خوب تأديب ميكرد سپس فرمود يكى شيطانست و دو تا دو شيطانند و سه يارانند و چهار رفيقان.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«اما لو كنت تقدمت اليك»

يعنى اگر پيش از بيرون آمدنت از مدينه تو را ديده بودم بتو مى‌آموختم كه اين كار را نكنى يا مقصود اينست كه اگر تو را اندرز داده و پيشتر سفارش كرده بودم كه چنين كارى نكنى و تو دانسته چنين كارى كرده بودى تو را ميزدم و تأديب ميكردم.

قوله‌

«واحد شيطان»

جزرى گفته در حديث است كه يك شتر سوار شيطانست و دو تا دو شيطانند و سه تا يك كاروانند يعنى تنها روى در زمين كار شيطانست و خطرناك و همچنين دو تن هم مورد خطرند و اين براى تشويق بهم سفر شدن است و تشكيل كاروان براى امنيت مال و جان- انتهى.

و ممكنست مقصود اين باشد كه شيطان بر يكى و دو تا مسلط مى‌شود و آن‌ها را ببازى ميگيرد و بوسيله وسوسه آن‌ها را بخوف و هراس ميافكند.

٤٦٤-

از امام باقر (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود دوسترين شماره هم سفران نزد خدا چهارند و اگر هم خرجهاى سفر از هفت بيشتر شوند جنجال فراوان دارند.