ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٩ - ٤٨٥

٤٨٤-

از محمد بن على حلبى گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود اختلاف بنى عباس از نشانه‌هاى حتمى است و نداء از نشانه‌هاى حتمى است و ظهور امام قائم (ع) هم حتمى است گفتم نداء چگونه است؟

فرمود: يك جارچى در آغاز روز از طرف آسمان جار زند هلا راستى كه على و پيروانش همان كام‌جويانند فرمود و يك جارچى در پايان روز جار كشد هلا راستى كه عثمان و پيروانش همان كام‌جويانند.

در تفسير قرآن و عالمان بدان‌

٤٨٥-

از زيد شحام گويد قتادة بن دعامه خدمت امام باقر (ع) رسيد و آن حضرت باو فرمود: اى قتادة تو فقيه اهل بصره هستى؟ گفت چنين پندارند امام باقر (ع) فرمود بمن خبر رسيده كه تو قرآن را تفسير ميكنى؟ قتاده گفت آرى امام باقر (ع) فرمود: دانسته تفسير ميكنى يا ندانسته؟ گفت نه، دانسته امام (ع) فرمود:

اگر تو دانسته قرآن را تفسير كنى توئى مرد دانش و من از تو پرسشى دارم، قتاده گفت بپرس امام باقر (ع) فرمود بمن خبر ده از تفسير قول خدا عز و جل در سوره سبأ (١٨- السبأ) و مقدر كرديم در آن مسافرت را بگرديد در آن شبها و روزها بآسودگى؟

قتاده- اين آيه در باره كسى است كه توشه حلال بردارد و بر مركب حلال سوار شود و كرايه حلال به پردازد و آهنگ حج اين خانه را نمايد او در امانست تا بخانه خود برگردد.

امام باقر (ع)- تو را بخدا اى قتاده مى‌دانى كه بسا مرديست كه از خانه خود با توشه‌