ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢٤ - شرح

٣٨٧-

از ابى هارون از امام صادق (ع) گويد بمن فرمود:

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

را نهان كردند بخدا سوگند كه چه خوب نامهائى را آنان نهان داشتند، شيوه رسول خدا (ص) اين بود كه چون بخانه خود وارد مى‌شد و قريش گرد او را مى‌گرفتند و او را محاصره ميكردند بآواز بلند مى‌گفت بسم اللَّه الرحمن الرحيم و قريش پا بگريز مى‌نهادند و خداوند عز و جل در اين باره نازل كرد (٤٦- الاسراء) و هر گاه تنها پروردگار خود را در قرآن فرا ياد آرى از اظهار نفرت پشت كنند و بگريزند.

شرح-

از مجلسى «ره»- قوله‌

«كتموا»

استفهام است براى تقريع و توبيخ و يا اخبار است و مقصود از كتمان آن اينست كه آن را در آغاز سوره نمى‌خوانند و ميگويند جزء قرآن نيست پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم- و هر گاه هم آن را بخوانند آهسته مى‌خوانند و از بلند خواندنش خوددارى ميكنند.

تجليل امام صادق (ع) از رسول خدا- ص‌

٣٨٨-

از ابى هارون مكفوف كه شيوه امام صادق (ع) اين بود، چون نام رسول خدا (ص) نزد او برده ميشد مى‌فرمود پدرم و مادرم و تبارم و تيره‌ام قربانش شوند از عرب عجيب است كه چگونه ما را بروى سر خود نميگذارند با اينكه خدا عز و جل در كتاب خود ميفرمايد (١٠٣- آل عمران) و شماها در پرتگاه دوزخ بوديد و از آن نجاتتان داد- آنان بوسيله رسول خدا (ص) نجات يافتند.

شرح-

از مجلسى ره- «قوله‌

عجيب‌

» يعنى اين امر شگفت‌آور است كه بخاطر پيغمبر از دوزخ نجات يافتند و با اين حال حرمت او را در باره خاندانش مراعات نميكنند و ممكن است مقصود اين باشد كه خداوند بوسيله رسول (ص) آن‌ها را در معرض نجات از دوزخ آورد و آن‌ها بخاطر مخالفت با خاندان وى خود را در دوزخ افكنند.