ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣٩ - ٥٦٨

شرح-

از مجلسى ره- مغص درد دلست و ظاهر اينست كه اين جمله بخود پيغمبر راجعست و مقصود اينست كه از شدت اندوه و غم آن حضرت بر شهادت جعفر دل او بدرد آمد.

شجاعت على- ع‌

٥٦٦-

از عجلان أبى صالح گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود على بن أبى طالب در روز جنگ حنين بدست خود چهل تن را كشت.

وصف براق مركب معراج پيغمبر- ص‌

٥٦٧-

از عبد اللَّه بن عطاء از امام باقر (ع) فرمود جبرئيل براق را براى رسول خدا (ص) آورد كوچكتر از استر بود و بزرگتر از خر، گوشهايش آويزان بود و دو چشمش در دو سمش بود و تا چشم‌انداز خود گام برميداشت و چون بكوه ميرسيد و بالا ميرفت دو دستش كوتاه ميشد و دو پايش بلند و چون از كوه سرازير ميشد دو دستش بلند ميشد و دو پايش كوتاه يال راستش بلند بود و بگردنش ريخته بود (يالش از طرف راست فرو ريخته بود خ ل) دو پر از دنبال خود داشت.

تفسير آيه‌اى در وصف منافقان‌

٥٦٨-

از فيض بن مختار گويد امام صادق (ع) فرمود چگونه اين آيه را ميخوانى (١١٨- التوبه) وَ عَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا و بر آن سه كس كه بجا ماندند، امام فرمود اگر بجا گذارده شده بودند كه انجام دستور كرده و در حال اطاعت بودند ولى آن‌ها را بايد گفت (خالفوا مخالفت كردند) عثمان و دو رفيقش بودند.

هلا بخدا آواز هر سم و برخورد هر سنگ را كه ميشنيدند ميگفتند بر سر ما ريختند و خدا ترس را بر آنها مسلط كرد تا صبح كردند.