ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢٩ - ٣٩٧

در فضيلت شيعه آل محمد- ص‌

٣٩٦-

از ابى يحيى كوكب الدم از امام صادق (ع) فرمود: راستى حوارى عيسى (ع) شيعه او بودند و راستى كه شيعه ما حواريون ما هستند و حواريون عيسى فرمان برتر از حواريون ما نبودند و همانا عيسى (ع) بحواريين خود فرمود: كيانند ياوران من در راه خدا؟ و حواريون گفتند ما هستيم ياوران خدا- نه بخداوند سوگند او را در برابر يهود يارى ندادند و بخاطر او نبرد نكردند و شمشير نزدند و شيعه ما بخداوند سوگند پيوسته از آن روزى كه خداوند عز ذكره جان رسولش (ص) را ستد ما را يارى ميكنند و بخاطر ما نبرد ميكنند و سوخته ميشوند و عذاب ميكشند و در شهرها در بدر مى‌شوند و تبعيد ميشوند خداوند بآن‌ها از طرف ما جزاى خير دهد و محققا امير المؤمنين (ع) فرمود بخدا اگر بينى دوستان ما را با شمشير بزنند دشمن ما نشوند و بخدا اگر بدشمنان خود نزديكى كنم: و چنگ چنگ پول بدامن آن‌ها بريزم ما را دوست ندارند.

تفسير آيه‌ الم غُلِبَتِ الرُّومُ‌

٣٩٧-

از ابى عبيده گويد از امام باقر (ع) پرسيدم از قول خدا عز و جل: الم- غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ‌ روم در نزديكترين سرزمين‌ها مغلوب شدند.

گويد در پاسخ فرمود، اى ابا عبيده راستى اينسخن تأويلى دارد كه آن را جز خدا و راسخون در علم از آل محمد (ص) ندانند، چون رسول خدا (ص) بمدينه هجرت كرد و اسلام پيروز شد يك نامه به پادشاه روم نوشت و آن را با يك قاصدى فرستاد و پادشاه روم را دعوت به اسلام كرد و نامه‌اى هم‌