ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٥ - ٣١٦

در حكم ناصبى و زيدى‌

٣١٤-

عبد اللَّه بن مغيره باز گفت كه من بابى الحسن (ع) گفتم راستى من دو همسايه دارم يكى ناصبى است (دشمن اهل بيت) و ديگرى زيدى و ناچارم كه با آنها معاشرت كنم با كدام معاشرت كنم؟

در پاسخ فرمود: آن هر دو برابرند هر كه بيك آيه از كتاب خدا تكذيب كند محققا اسلام را پشت سر خود انداخته و او قرآن را دروغ دانسته و همه پيغمبران را و رسولان را گويد: سپس فرمود راستى اين يكى دشمن تو است و اين زيدى دشمن ماها است.

شرح-

از مجلسى ره-

«ان هذا نصب لك»

شايد مقصود راوى از ناصبى مخالفست چنانچه مصطلح اخبار است و مخالفان دشمن اهل بيت نيستند بلكه دشمن معتقدين بامامت آنهايند بخلاف زيديه كه با اهل بيت عناد داشتند و آن‌ها را فاسق مى‌شمردند بخاطر اينكه خروج بسيف نميكردند.

٣١٥-

از امام باقر (ع) فرمود: هر كه در مجلسى باشد كه بيكى از ائمه حق در آنجا دشنام دهند و او تواند كه انتقام بگيرد و اقدامى نكند خدا عز و جل در دنيا و آخرت او را خوار كند و در آخرت عذاب كند و آنچه خوبست از معرفت ماها كه باو عطا كرده از وى بگيرد.

مژده‌اى بشيعيان و دوستان اهل بيت‌

٣١٦-

از أبى شبل گويد امام صادق (ع) با من آغاز سخن كرد و فرمود شما ما را دوست داشتيد و مردم ديگر ما را دشمن داشتند شما ما را تصديق كرديد و مردم ديگر تكذيب كردند شما بما پيوستيد و مردم با ما جفا كردند و از ما دورى كردند و خدا زندگى شما را زندگى ما مقرر داشت و مرگ شما