ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٠ - شرح

جز بخدا نبايد پناهنده شد

٣٣٥-

از امام باقر (ع) كه فرمود: جز خدا را پشت و پناه و محرم راز نگيريد- تا مؤمن نباشيد- زيرا هر سبب و نسب و خويشى و پشت و پناه و بدعت و شبهه منقطع و نابود گردد چنانچه گردد روى سنگ سخت برسيدن باران سيل‌آسا نابود شود و نماند جز آنچه قرآنش بر جا داشته.

بيان ريشه هر خير

٣٣٦-

از ابن مسكان از امام صادق (ع) گويد: مائيم ريشه هر خيرى و از شاخه‌هاى درخت وجود ما است هر نيكى، از نيكى است يگانه‌پرستى، نماز، روزه، خشم فرو خوردن، گذشت از بدكردار، مهرورزى با مستمند و وارسى از همسايه و اعتراف و قدردانى از اهل فضل.

دشمن ما ريشه هر شر و بديست و از فروع درخت وجود آن‌ها است هر زشتى و هرزگى، از طرف آن‌ها است دروغ و دريغ و سخن‌چينى و قطع رحم و رباخوارى و خوردن مال يتيم بناحق و تجاوز از حدودى كه خداوند مقرر كرده است و ارتكاب هرزگيها آنچه آشكار است و آنچه نهان است و زنا و دزدى و هر آنچه برابر آنها باشد از كار زشت، دروغ گويد كسى كه پندارد بهمراه ما است با اينكه چسبيده بشاخه درخت وجود ديگران.

شرح-

از مجلسى ره- قوله «ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ‌» چند معنى دارد:

١- مقصود ترك ارتكاب آنها باشد در آشكار و نهان.

٢- مقصود هرزه‌گيهائى باشد كه زشتى آن نزد عموم مردم ثابت است و آنچه زشتى آن از نظر عموم نهان است و خواص آن را درك ميكنند.

٣- فواحش عيان كارهاى بديست كه با اعضاء انجام شود و فواحش نهان پندارهاى بد و خلافهاى دل و نهاد است.