ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤١ - ٢٨٥

٢٨٤-

از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق (ع) فرمود پيوسته دولت باطل طولانيست و دولت حق كوتاه مدت.

در نشانه‌هائى از ظهور امام قائم (ع)

٢٨٥-

از يعقوب سراج گويد: بامام صادق (ع) گفتم فرج شيعه چه زمانى است؟ در پاسخ فرمود: هر گاه ميان اولاد عباس اختلاف افتد و سلطنت آنها سست گردد و در آنها طمع ورزد كسى كه طمعى بدانها نداشت و عرب لجام اسبهاى خود را از دست بنهد و هر نيرومندى نيروى خود را پديدار سازد و آشكارا در دژ خود جاى كند و آن شامى ظهور كند و آن يمانى بيايد و آن حسنى بجنبد و صاحب الامر هم با تراث مخصوص رسول خدا (ص) (كه نشانه‌هاى امامت هستند) ظهور كند و آنها را از مكه بمدينه آورد.

من گفتم تراث رسول خدا (ص) چيست؟ فرمود: شمشير رسول خدا (ص) است و زره او و عمامه او و برد او و چوب دستى او و پرچم او و جوشن او و زين سوارى او تا چون بمكه فرود آيد تيغ را از غلافش بدر آرد و زره را بپوشد و پرچم را برافرازد و برد و عمامه را در بركند و چوب دستى را بكف گيرد و از خداوند اجازه ظهور خواهد و برخى دوستدارانش بر اين پيش آمد آگاه شود و نزد آن حسنى آيد و باو گزارش دهد و حسنى بشورش پيش‌دستى كند و اهل مكه بدو برجهند و او را بكشند و سرش را براى آن شامى فرستند و در اين هنگام صاحب الامر ظهور كند و مردم باو دست بيعت دهند و از او پيروى كنند.

آن شامى در اين هنگام لشكرى بمدينه فرستد و خداوند عز و جل آنها را پيش از رسيدن بمدينه نابود سازد و در آن روز هر كه از فرزندان على در مدينه باشد بمكه گريزد و به صاحب الامر