و از اين جهت گفتيم خضوع و تملق از اسباب حصول اين جاه و اعتبار است كه مايه كسب مال و سعادت است و بيشتر اهل ثروت و سعادت از اين راه مال بدست آورده‌اند و بسيارى از كسانى كه سرفرازى و مناعت دارند باين تملق تن در ندهند و در كسب مال بهمان نيروى كار خود اكتفاء كنند و بفقر و مستمندى گرايند پايان نقل از مقدمه ابن خلدون.

و چون در غالب اوقات جاه و مقامى كه مايه تحصيل ثروت است در اشخاصى است كه از نظر دين و فضيلت مطبوع نيستند و تملق آنها كاستى در خرد و يا ديانت آورد باين جهت اهل ديانت و خردمندان رو بسوى اين منابع ثروت نياورند و بلكه از آنها كناره كنند و تنها همان احمقان باشند كه روى بسوى اين صاحبان جاه دارند و بدرگاه آنها تملق و چاپلوسى كنند و مايه و پايه‌اى بدست آورند و ثروت كافى يابند و چون خردمندان و اهل فضل از اين چاپلوسى بركنارند بناچار فقير بمانند و بهره كافى از ثروت بدست نيارند.

بيان معجزه‌اى از پيغمبر (ص) بزبان امام صادق (ع)

٢٧٨-

از عمر اخى عذافر گويد يك انسانى ششصد درهم يا هفتصد درهم از امام صادق (ع) بمن داد و آن پول در ميان جوال من بود و چون بحفيره رسيدم جوال شكافت و هر چه در آن بود از ميان رفت و من كارگزار مدينه را در آنجا ديدم و بمن گفت توئى كه باردانت پاره شده و كالايت از ميان رفته؟ گفتم آرى گفت چون بمدينه رسيديم نزد ما بيا تا عوض آن را بتو بدهيم گويد چون بمدينه رسيدم خدمت امام صادق (ع) رفتم آن حضرت بمن فرمود: اى عمر باردانت شكافت و كالايت از دست رفت؟

گفتم آرى، در پاسخ فرمود: آنچه خداوند بتو عطا كرده است بهتر است از آنچه از تو گرفته است راستى كه ماده شتر رسول خدا (ص) گم شد و مردم در باره آن گفتند: بما از آسمان گزارش مى‌دهد و از ماده شترش خبر نمى‌دهد؟ و جبرئيل بر آن حضرت فرود آمد و گفت اى محمد ماده شترت در فلانه واديست و مهارش بفلان درخت پيچيده است.

فرمود: آن حضرت بمنبر برآمد و خدا را سپاس گفت و ستود و فرمود:

آيا مردم: شما در باره ماده شترم پر سخن گفتيد و بمن سرزنش كرديد هلا آنچه خدا بمن دهد