ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢١٤ - ٤٩٣

٤٩٠-

از حمران بن اعين گويد بامام باقر (ع) گفتم مردم مى‌گويند شب زمين براى ما نور ديده مى‌شود چگونه نور ديده مى‌شود فرمود: همچنين سپس جامه خود را تازد.

٤٩١-

از امام صادق (ع) كه فرمود زمين در آخر شب در نور ديده مى‌شود.

در روزهاى مناسب براى آغاز سفر

٤٩٢-

از أبى ايوب خزاز گويد: خواستيم بيرون رويم و آمديم بامام صادق (ع) سلام بدهيم (و خداحافظى كنيم) فرمود گويا بركت روز دوشنبه را جويا شديد؟ گفتم آرى. فرمود چه روزى از روز دوشنبه شومتر است روزيست كه در آن روز پيغمبر خود را از دست داديم و وحى از ميان ما برخاست در آن بيرون نرويد و روز سه‌شنبه بيرون شويد.

٤٩٣-

از امام كاظم (ع) فرمود: شومى در راه مسافر پنج (شش خ) است:

١- كلاغى كه از سمت راستش بانك كند و دم بر افرازد.

٣- گرگى مويه كن كه در روى مرد مويه كشد در حالى كه بر سر دم خود نشسته و مويه كشد تا سه بار دم خود را يا مويه خود را آهسته و بلند كند.

٣- و آهوئى كه از سمت راست آيد و بسمت چپ گرايد.

٤- جغدى كه شيون كند.

٥- زنى موى خاكسترى كه با فرجش برابر آيد (يعنى موى فرجش خاكسترى باشد يا اينكه رو به‌