ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨ - ٢٥٩
٢- ماه در آخر ماه رمضان بگيرد.
مردى گفت يا ابن رسول اللَّه خورشيد در آخر ماه بگيرد و ماه در نيمهاش؟! امام باقر (ع) در پاسخش فرمود:
راستى كه من ميدانم آنچه را ميگوئى ولى اينها دو نشانهاند بيسابقه كه از آنگاه كه آدم بزمين فرود شده است نبودهاند.
شرح-
از مجلسى ره- قوله
«انى اعلم ما تقول»
يعنى تو ميگوئى كه اين خلاف معهود است و خلاف حكم منجمانست و من گفتم اينها از آيات و نشانههاى غريبه غير متعارف هستند كه سابقه وقوع ندارند .. پايان نقل از مجلسى ره.
من گويم موضوع كسوف و خسوف از مسائليست كه هزارها سال پيش علت طبيعى پيدايش آنها كشف شده است:
كسوف بعلت فاصله شدن ماهست ميان زمين و خورشيد.
خسوف بعلت فاصله شدن زمين است ميان ماه و خورشيد- و بعبارت ديگر:
گرفتن خورشيد افتادن آنست در سايه ماه.
گرفتن ماه افتادن آنست در سايه زمين- و معلومست كه اولى در حال مقارنه ماه و خورشيد و منحصرا در آخر ماه ميسر است و دومى در حال مقابله آن دو است كه منحصرا در ميانه ماه قمرى ميسر است.
براى همين است كه پس از بيان خسوف در آخر ماه و كسوف در نيمه ماه راوى اعتراض ميكند و امام (ع) در پاسخ او ميفرمايد درستست كه قانون كسوف و خسوف همين است كه تو ميگوئى ولى اين حادثهايست بيسابقه و خلاف وضع عادى- و اين يا بواسطه احاطه ظلمتيست بخورشيد و ماه در موعد مقرر و يا بواسطه تحولى است در اصل وضع عمومى اين دو نيز اعظم زمين.
احاديثى در فضيلت شيعه
٢٥٩-
از عمرو بن ابى المقدام گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود من و پدرم از خانه بيرون شديم تا چون در مسجد رسول (ص) بميانه قبر و منبر رسيديم بناگاه گروهى از شيعه در آنجا بودند پدرم بآنها سلام كرد سپس فرمود راستى بخداوند سوگند كه من بوى شما و جان شماها را دوست ميدارم پس شما هم مرا در اين باره بپارسائى و كوشش در راه خدا كمك دهيد و بدانيد كه بولايت