ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٥٠ - شرح

جز آن دعوت كرد سپس با آنها رو بسوى دشمن كرد و هنوز شمشيرى بكار نبرده و نيزه‌اى بدشمن فرو نكرده بودند كه شكست خوردند و گريختند باز خداوند تعالى باو وحى كرد كه قوم خود را براى جنگ با دشمنان بخوان راستى من بشما يارى مى‌دهم آنها را گرد آورد و برابر دشمن برد و نه شمشيرى بكار زدند و نه نيزه‌اى فرو بردند و گريزان شدند باز هم خداوند باو وحى كرد كه قوم خود را براى نبرد با دشمنان بسيج كن و محققا بشما نصرت عطا كنم از آنها دعوت كرد و در پاسخ گفتند تو بما وعده نصرت و پيروزى دادى و ما پيروزى نديديم پس خداوند باو وحى كرد كه بايد يا تن به جنگ با دشمن بدهند و يا به دوزخ روند.

عرضكرد بار پروردگارا جنگ با دشمن نزد من محبوب‌تر است از رفتن به دوزخ و آنها را باز هم دعوت كرد و سيصد و سيزده تن از آنها او را اجابت كردند بشماره قشون بدر و آنها را برابر دشمن برد و در اين بار شمشيرى بكار نزدند و نيزه‌اى فرو نكردند تا خدا عز و جل آنها را پيروز نمود.

شرح-

از مجلسى ره- قوله‌

«لكن رباطنا رباط الدهر»

يعنى بر شيعه واجبست كه خود را ملازم پيروى از امام حق نمايند و در برابر مخالفان بانتظار فرج او باشند و هميشه آماده نصرت و يارى او بسر برند.

قوله‌

«لا تجزعوا من مرة»

يعنى از پيروز نشدن و غلبه دشمن بر ما يك بار دو بار چون واقعه امام حسين و زيد بن على و چون انصراف حكومت از ما ببنى عباس پس از انقراض بنى اميه بى‌تاب و نوميد نشويد بلكه صبر كنيد زيرا خداوند دوران فرج را مى‌آورد گرچه پس از مدتى باشد يا مقصود اينست كه از تخلف موعدهاى ظهور كه مربوط ببداء است بى‌تاب و نوميد مشويد.